Czeski ćwierćfinał w Ningbo: Bejlek, która wychodzi z opresji, kontra Bouzkova, która wraca z daleka

Ningbo dopisało do jesiennego tournée po Azji czeski rozdział. W ćwierćfinale zmierzą się Sara Bejlek, 32. rakieta świata, i Marie Bouzkova, notowana na 26. miejscu. Jeszcze we wrześniu siedziały na jednej ławce i razem świętowały triumf w Billie Jean King Cup. Teraz jedna z nich odpadnie.

Intrygę widać już w drodze obu do tej rundy. Zarówno Bejlek, jak i Bouzkova w ostatnim meczu broniły piłek setowych i wygrzebały się z kłopotów. Żadna nie przyjeżdża na ten mecz po spacerze. Obie przyjeżdżają po wspinaczce.

Sara Bejlek i pożary, które sama musi gasić

Bejlek ma w Ningbo zwyczaj, który kibice zdążyli już poznać. Najpierw buduje przewagę, potem ją oddaje, a na końcu i tak wychodzi z kortu zwycięsko. W meczu otwarcia z Alycią Parks prowadziła w pierwszym secie, straciła kontrolę, a w drugim znów musiała gonić wynik.

Odwróciła to spotkanie cierpliwie, gem po gemie, a nie jednym zrywem. W decydującym secie utrzymywała podanie mimo kolejnych break pointów, także wtedy, gdy zamykała mecz. Uczciwie trzeba dodać, że pomogły jej proste błędy Parks przy serwisie.

Z Soraną Cirsteą scenariusz był podobny. Bejlek znów roztrwoniła prowadzenie w pierwszym secie, obroniła piłki setowe i pewniej rozegrała tie-break. W drugiej partii podawała na mecz, dała się przełamać i natychmiast odpowiedziała przełamaniem powrotnym.

Sama oceniła to spotkanie skromnie: „przetrwałam ten mecz” psychicznie i fizycznie, z czego była bardzo zadowolona. Takie słowa wypowiada ktoś, kto wygrał mecz głową. O wielkim natchnieniu przy uderzeniach nie było w nich mowy.

Wcześniejsze tygodnie pokazują ten sam charakter. W Pekinie przegrała z Naomi Osaką, ale według WTA różnica poziomów była niewielka. Bejlek podawała na pierwszego seta i go nie domknęła, a później przełamała Osakę, gdy ta serwowała na mecz. Osaka nazwała ją potem „niesamowitą zawodniczką”.

Ten mecz odsłonił jednak także słabszą stronę. Osaka raz po raz szła do siatki i kończyła punkty wolejem i smeczem. Bejlek potrafiła przeciągać wymiany, ale sama obrona nie odbierała rywalce inicjatywy.

Wuhan był chłodniejszym tygodniem. Jasmine Paolini odrobiła stratę w drugim secie i wyeliminowała Bejlek na otwarcie. Czeszka nie przyjechała więc do Ningbo na fali pewnych zwycięstw, tylko z kilkoma niedawnymi przykładami prowadzeń, które się rozpłynęły.

Jest też wątek aklimatyzacji. W Pekinie Bejlek przyznawała, że azjatyckie tournée jest dla niej nowym terenem i że pobyt w Shenzhen pomógł jej się oswoić. Do Ningbo dotarła po kilku tygodniach w tej części świata. Można się tylko domyślać, że czuje się tu już swobodniej.

Marie Bouzkova: kontra, szybkie nogi i pytanie o drugi oddech

Przy okazji losowania w Wuhanie WTA pisała o Bouzkovej, że jest w formie. Chwaliła jej „pierwszorzędną grę z kontry” i szybkość na korcie. To trafny portret zawodniczki, która biega za każdą piłką i trzyma ją w korcie dłużej, niż rywalki by chciały.

W Ningbo z Anastasiją Zacharową długo wyglądało to jednak niepewnie. Rywalka grała odważnie i była bliska wygrania pierwszego seta. Bouzkova obroniła piłki setowe, poprawiła precyzję i zaczęła sama przejmować inicjatywę. W drugim secie wyraźnie pewniej utrzymywała podanie.

To była prawdziwa poprawa w trakcie meczu, a nie tylko gasnąca przeciwniczka. Warto jednak pamiętać o kontekście drabinki. Zacharowa weszła w miejsce Igi Świątek, więc droga Bouzkovej przez tę ćwiartkę wyraźnie się zmieniła.

W Pekinie Bouzkova stoczyła wyczerpujący, trzysetowy bój z Zheng Qinwen. Przegrała pierwszego seta, wróciła do gry i walczyła głęboko w decydującej partii. Zheng wygrała potem cały turniej, więc tę porażkę trudno uznać za wstydliwą.

Wuhan pokazał drugą twarz Bouzkovej. Z Mają Chwalińską zagrała znakomitego pierwszego seta, a potem jej poziom wyraźnie spadł i mecz się wymknął. Chwalińska również sięgnęła po tytuł, ale to nie zmienia samego faktu, że Bouzkova nie utrzymała tempa.

Dobrym punktem odniesienia jest jeszcze mecz z Sonay Kartal w Billie Jean King Cup. Bouzkova wygrała w nim zacięty pierwszy set, oddała drugi i wróciła w decydującym. Wiemy więc, że potrafi się pozbierać pod presją drużynową. Nie oznacza to jednak, że długi mecz zawsze działa na jej korzyść.

Kto pierwszy złapie spokój przy własnym podaniu

Na twardych kortach Ningbo zderzą się dwa temperamenty walki. Szybkość i gra z kontry Bouzkovej sprawiają, że Bejlek nie wystarczy samo przedłużanie wymian. Musi zepchnąć rywalkę do niewygodnej obrony, bo pekiński mecz z Osaką pokazał, ile kosztuje oddawanie inicjatywy.

Bejlek gra lewą ręką, co daje jej inne kąty przy serwisie i w wymianach po krosie. Same kąty niczego jednak nie wygrają. Ich wartość zależy od tego, jak głęboko i jak pewnie Bejlek będzie je zagrywać.

Najważniejszy może się okazać serwis. Ostatnie mecze Bejlek przypominają, że wypracować prowadzenie i utrzymać podanie po przełamaniu to dwa osobne zadania. Bouzkova z każdym gemem czuła się z kolei pewniej przy własnym serwisie. Pytanie brzmi, która z nich wcześnie znajdzie stabilność, zamiast ratować się gemami returnowymi.

Długie wymiany nie są tu niczyją wyłączną bronią. Bouzkova ma nogi, Bejlek ma świeżo udowodnioną wytrzymałość w ciężkich meczach. Przewagę zyska ta, która przy kolejnej długiej wymianie wciąż będzie grała głęboko i z pomysłem, a nie tylko odbijała.

O bilansie bezpośrednich spotkań materiały przedmeczowe milczą, więc nie ma tu historii, na której można by się oprzeć. Wspólny sukces w Billie Jean King Cup nie daje też żadnej z nich ani przewagi taktycznej, ani psychologicznej. Nic nie wskazuje również na to, by trybuny wyraźnie sprzyjały którejś z Czeszek.

Żadna z nich nie zgłaszała urazów. Bejlek ma jednak za sobą dwa ciężkie mecze dzień po dniu, a mecze Bouzkovej były bardziej rozłożone w czasie. Obie dostały dzień przerwy przed ćwierćfinałem. Większe obciążenie po stronie Bejlek to jedynie możliwość, a nie stwierdzone zmęczenie.

Przyznaję, że trudno ten mecz z góry rozstrzygnąć. Bejlek przypomina kogoś, kto co chwilę gubi ścieżkę, ale zawsze wraca na szlak. Bouzkova bywa jak poranek, który zapowiada słoneczny dzień, a potem się chmurzy, choć bywa też odwrotnie.

Kluczowe będą trzy rzeczy: kto szybciej opanuje serwis, kto narzuci warunki w wymianach i kto domknie prowadzenie bez dramatu. W walce obu nie brakuje, a o półfinale zdecyduje raczej spokojne i powtarzalne granie w najważniejszych momentach.