Paula Badosa Gibert - Sinja Kraus: typy AI i transmisja na żywo

W Guangzhou trwa jesienne dogrywanie sezonu i w 1/8 finału trafiają na siebie dwie tenisistki, które o pewności siebie wiedzą ostatnio sporo, ale o jej trwałości znacznie mniej. Paula Badosa, rozstawiona z numerem 5 i 61. w rankingu WTA, zagra z Sinją Kraus, notowaną na 77. miejscu. Obie wygrały w poniedziałek mecze otwarcia, tylko że Badosa zeszła z kortu po wizycie lekarzy, a Kraus po zwycięstwie spokojnym jak bezwietrzne popołudnie.

Badosa i przewagi, które przeciekają przez palce

Mecz z Carol Young Suh Lee zaczął się dla Badosy obiecująco. Wybroniła się z wczesnych kłopotów przy własnym podaniu, szybko przejęła kontrolę i kolejnym przełamaniem przypieczętowała przewagę w pierwszym secie.

W drugiej partii też wyszła na prowadzenie, ale jej gemy serwisowe przestały być pewne i Lee odzyskała inicjatywę. Badosa, wyraźnie źle się czując, zdołała jeszcze odwrócić losy końcówki i nie dopuściła do przedłużenia meczu. To było zwycięstwo z rozwiązywania problemów, a nie z komfortu.

Ważniejsze od wyniku jest jednak to, co działo się obok gry. Według Eurosportu w drugim secie lekarze mierzyli jej ciśnienie krwi, a jej boks dopytywał, czy da radę kontynuować. Europa Press pisała z kolei o dużym zmęczeniu po meczu: członkowie zespołu pomagali jej nieść torbę.

Relacje różnią się co do tego, kiedy dokładnie doszło do badania. Pewne jest tyle, że Badosa została zbadana, grała dalej i mecz dokończyła. Diagnozy nikt nie podał, więc i tu nie ma co jej dopisywać. Czy we wtorek będzie w pełni gotowa, tego z zewnątrz nie wiadomo.

Nie warto też odruchowo łączyć tego epizodu z jej plecami. Na początku miesiąca Eurosport wyjaśniał, że rezygnacja z Wuhanu była ostrożnym dawkowaniem obciążeń, a nie nowym urazem pleców. Tamto wyjaśnienie dotyczyło jednak okresu po Pekinie i niczego nie mówi o poniedziałkowych objawach.

Wcześniejsze tygodnie dobrze pokazują jej obecny problem. W Osace z Antonią Ruzić zaczęła stanowczo, szybko przełamała i dobrze zniosła presję. Potem jej gemy serwisowe robiły się coraz bardziej dziurawe. Decydujący set zaczęła źle, a każde odrobienie strat przy returnie zaraz oddawała kolejnym straconym podaniem.

W Pekinie widzieliśmy obie twarze Badosy. Z Darią Kasatkiną stoczyła mecz zacięty, taktyczny i fizyczny, wytrwała, gdy spotkanie wymykało się jej z rąk, i wyczuła moment, w którym rywalka zaczęła słabnąć fizycznie. Sama mówiła potem, że była to dla niej przede wszystkim mentalna bitwa.

Z Jeleną Ostapenko było odwrotnie. Badosa wypracowała sobie mocne pozycje w obu setach, łącznie z okazjami do serwowania na seta, ale nie zamieniła ich na kontrolę nad meczem. Ostapenko raz po raz wracała naciskiem na returnie i drugiego seta skończyła na fali.

W tle zostaje wrześniowy występ w São Paulo, który WTA uznała za ważny krok w powrocie na twarde korty, oraz pekińskie opowieści o odbudowanej pewności siebie. Osaka i poniedziałkowy epizod nie pozwalają jednak uznać tej poprawy za zamkniętą sprawę. Pytanie nie brzmi już, czy Badosa umie dobrze zacząć, tylko czy umie utrzymać przewagę.

Dochodzi do tego zmiana w sztabie. Badosa potwierdziła, że to ona zdecydowała o rozstaniu z trenerem Polem Toledo. Do końca sezonu towarzyszy jej sparingpartner Carlos Silvestre, a nie nowy główny szkoleniowiec. Mówiła, że chce mocno zakończyć rok, skupić się na tenisie i na radości z rywalizacji, a w Pekinie dodała, że zależy jej na jak najwyższej pozycji na koniec sezonu, by w wielkich turniejach rzadziej trafiać wcześnie na czołowe rywalki.

Kraus: pekiński tydzień jako paliwo, mecz z Gibson jako przestroga

Kraus otworzyła Guangzhou meczem, w którym nic nie trzeba było ratować. Z Panną Udvardy szybko przełamała, dowiozła tę przewagę, w drugim secie odjechała na wyraźne prowadzenie i zamknęła spotkanie przy pierwszej okazji. Najcenniejsze było to, że kontrolę przenosiła z jednej fazy meczu do następnej, zamiast ją co chwilę oddawać.

Fundamentem jej obecnej pewności siebie jest Pekin. Z Dajaną Jastremską wygrała bez komplikacji pierwszego seta, a w bardziej wyrównanym drugim nie zboczyła z kursu. To był moment, w którym udane eliminacje zaczęły się wreszcie przekładać na konkretne wyniki w głównej drabince dużego turnieju.

Do tej historii trzeba jednak dopisać przypis. W Pekinie jeden z jej meczów zakończył się kreczem Anastasii Potapowej, która z powodu kontuzji barku zakończyła potem sezon. Takiego zwycięstwa nie można stawiać na równi z kontrolowanym meczem z Jastremską.

Spotkanie z Nikolą Bartunkovą pokazało, jak Kraus reaguje, gdy plan się sypie. Pierwszego seta przegrała, nie mogąc się w nim odnaleźć, ale gdy zaczęła wygrywać gemy, wyraźnie się rozluźniła. Na początku drugiej partii przejęła inicjatywę i pewnym serwisem doprowadziła do decydującego seta.

Tam jednak tego poziomu nie utrzymała. Jedno stracone podanie w środku seta oddało kontrolę Bartunkovej. Emocjonalny powrót był prawdziwy, ale bez wykonania, które wytrzymałoby presję do końca.

Po Pekinie Kraus mówiła „Kronen Zeitung”, że taki tydzień daje ogromny zastrzyk energii. W Osace najpierw było dobrze: w eliminacjach z Sofią Kenin przeszła przez zacięty pierwszy set, a potem wygrała już wyraźniej. Z Caty McNally prowadziła solidnie, zanim rywalka skreczowała, co jednak niewiele mówi o tym, jak Kraus znosi pełny dystans.

Potem przyszedł mecz z Talią Gibson, w którym Kraus zupełnie nie mogła znaleźć sposobu na rywalkę. Jej podanie było raz po raz przełamywane, a szanse przy returnie przepadały. To najwyraźniejsze ostrzeżenie przed malowaniem jej formy w samych jasnych barwach, nawet jeśli Guangzhou zaczęło się od dobrej odpowiedzi.

W Pekinie pomagał jej Steve Rettl, bo stały trener Alex Grau nie mógł przyjechać. Rettl podkreślał, że było to rozwiązanie na jeden turniej. Ocenił, że Kraus coraz bardziej ufa swoim atutom, ma bardzo mocną grę z głębi kortu i świetnie się porusza, a jej tenis szczególnie pasuje do twardych kortów, choć ona sama dopiero się do tej myśli przekonuje. W relacjach z Guangzhou i Osaki nie pojawiły się żadne informacje o jej urazach.

Kto utrzyma przewagę, gdy mecz zmieni kierunek

Najmocniejszą bronią Kraus jest głęboka gra z linii końcowej i ruch. Jej szansa polega na tym, by trzymać piłkę w korcie, wydłużać wymiany i zmuszać Badosę do wypracowywania przewagi od nowa w każdym gemie. Nie chodzi przy tym o samą obronę, bo z Udvardy i w środkowej fazie meczu z Bartunkovą Kraus potrafiła sama przejąć inicjatywę.

Bardzo możliwe, że mecz rozstrzygnie się w zderzeniu serwisu z returnem. Badosa ostatnio traci gemy serwisowe po obiecujących początkach, a Kraus z Gibson nie wykorzystała szans przy returnie, gdy sama była pod presją przy własnym podaniu. Liczy się nie to, kto pierwszy przełamie, tylko kto potwierdzi przełamanie, zanim mecz znów się otworzy.

Obie potrafią się podnieść i żadna nie gwarantuje spokoju w końcówce. Badosa wygrzebała się z kłopotów z Kasatkiną i z poniedziałkowego złego samopoczucia, ale wypuściła też korzystne pozycje z Ostapenko. Kraus odrodziła się po fatalnym początku z Bartunkovą, ale decydującego seta nie dociągnęła.

Najwięcej niepewności dotyczy kondycji Badosy w długim meczu. Pekin pokazał, że potrafi wytrzymać wyczerpujące spotkanie, ale poniedziałkowa interwencja lekarzy jest świeższa i to ona waży więcej. U Kraus nic podobnego nie zgłoszono, choć to jeszcze nie dowodzi przewagi kondycyjnej.

Zagrają na otwartych kortach twardych Nansha International Tennis Center, start o 9:30 czasu moskiewskiego. Nic nie wskazuje, by objawy Badosy miały związek z warunkami, a o udarze czy odwodnieniu nikt nie informował. Obie dostały dzień przerwy po poniedziałkowych meczach, ale dla Badosy to przede wszystkim czas na dojście do siebie, a nie zwykły odpoczynek w kalendarzu.

Przyznaję, że trudno tu o pewniki. Jeśli Badosa wyjdzie zdrowa i utrzyma podanie po dobrym początku, jej doświadczenie może przechylić szalę. Jeśli mecz zamieni się w cierpliwą wymianę ciosów z głębi kortu, a przewagi zaczną się rozpływać jak poranna mgła, Kraus dostanie dokładnie taki mecz, w jakim czuje się najlepiej.