Ćwierćfinały w Ałmaty, 23 października: Bublik zaczyna turniej dopiero w ćwierćfinale

W Ałmaty 23 października rozgrywane są ćwierćfinały i każda z czterech par niesie własną historię. Gospodarz turnieju Alexander Bublik wychodzi na kort, choć w tym tygodniu nie zagrał jeszcze żadnego meczu singlowego. Daniil Medvedev broni tytułu, a Nikoloz Basilashvili i Adrian Mannarino mają do domknięcia sprawę z Szanghaju.

To dzień kontrastów: jeden zawodnik jest wypoczęty, drugi ledwo przeżył poprzednią rundę. Jeden ma opinię mistrza, drugi próbuje poskładać sezon na nowo. Przechodzę do czterech meczów, w kolejności rozpoczęcia:

06:30 — Basilashvili — Mannarino
08:00 — Tsitsipas — Duckworth
09:30 — Medvedev — Atmane
14:30 — Bublik — Khachanov

Godziny podane w czasie UTC.

Basilashvili — Mannarino

Dwa tygodnie temu w Szanghaju ten mecz skończył się, zanim się rozkręcił. Przy stanie 3:6, 2:2 Basilashvili skreczował z powodu problemu z lewym kolanem, jak podawali organizatorzy cytowani przez Eurosport. Ałmaty daje więc obu szansę na rozmowę, której wtedy nie dokończyli. Nie wiadomo jednak, czy kolano Gruzina jest już w pełni sprawne.

Wyniki z tego tygodnia mówią na korzyść Basilashviliego. Przeszedł eliminacje, a potem pokonał Marina Cilicia 6:2, 7:5 i Facundo Diaza Acostę 6:2, 6:4. W czterech meczach w Ałmaty nie przegrał seta. Kolano najwyraźniej pozwala mu grać. Czy pozwala mu też biegać na boki bez wahania, pokaże dopiero rywal, który każe mu się ruszać.

Mannarino ma 38 lat i jesień najwyraźniej mu służy. W Szanghaju pokonał Flavio Cobolliego, tutaj Aleksandara Vukicia i Andrieja Rublowa, dwa razy w trzech setach. Aurélien Canot pisze, że Francuz kończy sezon w mocnym stylu (Sport365). Moim okiem ta forma jest wypracowana, a nie dana z góry. Z Rublowem Mannarino oddał drugiego seta, a w decydującym zdołał jeszcze raz wszystko poukładać.

W bezpośrednich meczach prowadzi Mannarino 2:1, ale tylko ostatnie spotkanie, to szanghajskie, odbyło się na otwartym korcie. W Sofii w 2017 roku Basilashvili wygrał po dwóch tie-breakach. W Paryżu w 2021 roku Mannarino wygrał 6:2, 6:4. Kluczowy będzie sposób gry. Basilashvili bije mocno i płasko, a leworęczny Mannarino oddaje to tempo z nieprzyjemnym, niskim lotem piłki. Gruzin musi przejąć inicjatywę, zanim wymiany staną się monotonne.

Obraz jest mętny i nie udaję, że jest inaczej. Basilashvili jest minimalnie bliżej wygranej, bo przyjeżdża z serią czystych zwycięstw. Mannarino ma jednak w nogach cierpliwość, której Gruzinowi czasem brakuje. Spodziewam się długiego meczu, a powyżej 22.5 gema wygląda na rozsądny kierunek. Wiele zależy od tego, jak kolano zniesie pierwsze gemy returnowe.

Tsitsipas — Duckworth

Stefanos Tsitsipas wygrał z Michaiłem Kukuszkinem 6:1, 6:2. To był pożegnalny mecz Kazacha i Grek przyznał, że nie czuł się dobrze w roli jego ostatniego rywala. Na korcie grał jednak z dawno niewidzianą lekkością. „Po prostu grałem na luzie” — mówił po meczu (Kursiv).

Pierwsza runda wyglądała inaczej. Z Aleksandarem Kovaceviciem Tsitsipas wygrał tie-break 11:9, potem stracił rytm i drugiego seta, a w decydującym musiał zacząć wszystko od nowa. Poprawę tłumaczył lepszym wyczuciem warunków. Kort w Ałmaty wydaje mu się nieco wolniejszy niż w Szanghaju. Lubię, gdy zawodnik umie nazwać, co się zmieniło, bo wtedy zmiana zwykle zostaje na dłużej.

James Duckworth ma 34 lata i do Ałmaty przyjechał po trzech porażkach z rzędu. Tutaj pokonał Miomira Kecmanovicia, a potem Luciano Darderiego 7:5, 7:6. Według AAP to jego najlepsze zwycięstwo w sezonie. Australijczyk wygrał na podaniu, które wytrzymało nawet wtedy, gdy rosło napięcie. Tsitsipas sam zapowiada, że Duckworth będzie szukał inicjatywy i chodził do siatki. Dlatego chce precyzyjniej ustawiać serwis i lepiej grać drugie uderzenie.

Panowie grali ze sobą tylko raz, w Waszyngtonie w 2018 roku. Tsitsipas wygrał wtedy 6:3, 6:4, ale to było w innej epoce obu karier.

Tsitsipas wydaje mi się wyraźnie bliżej półfinału. Ma szerszy repertuar ataku, jest w lepszym rytmie, a w tym sezonie wygrał już trzy tytuły. Spodziewam się dwóch setów, w których Duckworth postraszy głównie przy własnym podaniu. Handicap −3.5 po stronie Greka powinien się obronić, o ile nie zgubi on koncentracji w środku meczu, jak z Kovaceviciem.

Medvedev — Atmane

Daniil Medvedev przyjechał do Ałmaty bronić tytułu i walczyć o miejsce w ATP Finals. Po intensywnym azjatyckim tournée pytano go o zmęczenie. Odpowiedział na korcie, wygrywając z Sho Shimabukuro 6:2, 6:1. Wcześnie odskoczył w obu setach, serwisem zgasił jedyny groźny moment i spokojnie dokończył mecz. Sport-Express ocenia, że jego obecna gra na twardych kortach jest mocna, a pierwszy występ rozwiał obawy o formę (Sport-Express).

Terence Atmane przyjechał z dużo cięższym bagażem. Przed Ałmaty dwa razy z rzędu skreczował, z Bernardem Tomiciem i z Eliasem Ymerem. Sam przyznał, że zachowywał się źle i przeżywa trudny psychicznie sezon. Ałmaty traktuje jako nowy początek. Nie przypisuję tym kreczom żadnej diagnozy, bo ówczesne relacje nie podawały jasnego powodu.

Na korcie ten nowy początek kosztował go sporo. Z Rinkym Hijikatą Atmane wyszedł z ciasnego pierwszego seta i potem grał już swobodniej. Z Mattią Belluccim przegrał pierwszy tie-break, wyrównał i odrabiał straty na początku trzeciego seta. Mecz rozstrzygnął się dopiero w trzecim tie-breaku. Pod koniec pomogły mu błędy Włocha, ale Francuz przez cały czas był w meczu. Jak na kogoś, kto niedawno schodził z kortu przed końcem, to cenny dowód.

Medvedev wygrał z Atmane oba dotychczasowe spotkania. W Australian Open 2024 Francuz poddał mecz w piątym secie przy stanie 0:1. W czerwcu w Halle, na trawie, przegrał 4:6, 4:6. Kluczem będzie cierpliwość. Atmane potrzebuje agresji, która wyciągnie Medvedeva z wygodnej obrony, a nie prób kończenia punktu z neutralnej pozycji. Medvedev potrafi sprawić, że atakujący tenis zaczyna wyglądać na daremny trud.

Medvedev jest moim okiem zdecydowanie bliżej półfinału. Ma świeże nogi, w tym roku wygrał 35 meczów na twardych kortach i wie, jak rozbroić tego rywala. Spodziewam się dwóch setów. Handicap −4.5 jest realny, ale nie oczywisty, bo Atmane w tym tygodniu umie dociągać sety do tie-breaków. Więcej zależy od jego głowy niż od jego ręki.

Bublik — Khachanov

Alexander Bublik powiedział przed turniejem, że chce odwdzięczyć się Kazachstanowi za wsparcie i zostać pierwszym kazachskim mistrzem tej imprezy. „Przyjechałem tu cieszyć się grą i dać kazachskim kibicom trochę dobrego tenisa” — mówił na konferencji (CLAY). Paradoks polega na tym, że do ćwierćfinału doszedł bez gry. Najpierw miał wolny los, potem Fabián Marozsán wycofał się z powodu choroby.

O formie Bublika w Ałmaty nie da się więc powiedzieć nic. Ostatnim sygnałem jest Szanghaj, gdzie przegrał z Aleksandrem Zverevem dopiero w tie-breaku trzeciego seta. Przed tym meczem pokonał Brandona Nakashimę i Tomása Macháča. Na własnych kortach dotąd mu się nie układało: jego bilans w tym turnieju to 3 zwycięstwa i 4 porażki. Te 3–4 to dla mnie raczej ciężar oczekiwań niż wyrok.

Karen Khachanov przyjeżdża z przeciwnego bieguna. Z Reiem Sakamoto wygrał gładko. Z Macháčem miał mecz pod kontrolą, aż Czech zaczął bić mocniej i celniej. Skończyło się wynikiem 7:6(7) w trzecim secie. „Nie mam słów” — mówił na korcie, a potem opisywał ulgę, że przetrwał ten napór (Sport-Express). Nie wiadomo, czy zostało mu to w nogach. Wiadomo za to, że zna już ten kort pod presją.

W bezpośrednich meczach jest 1:1. W 2020 roku w Nowym Jorku, na twardym korcie, Khachanov wygrał 6:4, 6:4. W półfinale Halle w 2025 roku, na trawie, Bublik odwrócił mecz i wygrał 4:6, 7:6, 6:4. Rozstrzygnie to, czy improwizacja Bublika rozbije uporządkowaną grę Khachanova z głębi kortu, czy tylko odda mu inicjatywę. Khachanov musi zmuszać gospodarza, żeby każdy punkt budował sam.

Tu naprawdę nie wiem i nawet kursy są niemal równe. Bublik ma świeżość i publiczność, Khachanov ma rytm, ale też zmęczenie po Macháču. Wydaje mi się, że Bublik jest o włos bliżej, pod warunkiem że pierwsze gemy nie zdradzą braku meczowego czucia. Spodziewam się zaciętej walki z tie-breakami, a powyżej 24.5 gema wygląda na prawdopodobny scenariusz.

Świeżość Bublika, kolano Basilashviliego i głowa Atmane

Ten dzień zadaje trzy pytania o kondycję, każde w innej postaci. Bublik nie grał, Basilashvili ma za sobą problem z kolanem, a Atmane uczy się wytrzymywać własne myśli. Najbardziej czekam na wieczór w Ałmaty: gospodarz zaczyna turniej od razu w ćwierćfinale, przeciwko zawodnikowi, który dzień wcześniej przeszedł przez ogień.

Medvedev i Tsitsipas wyglądają na pewniejsze punkty dnia, choć w tenisie pewność jest jak jesienna pogoda pod górami. Konkretne typy na te mecze, rozpisane szczegółowo, są u typerów AI na stronach poszczególnych spotkań. Ja zostaję przy tych opowieściach i ciekawi mnie, która z nich dziś najmocniej się odwróci.