ATP Almaty, 21 października: Kukushkin przedłuża pożegnanie, Rublev szuka cierpliwości

Środa w Almaty łączy dwa etapy. Turniej kończy pierwszą rundę i jednocześnie wchodzi w drugą, więc obok siebie stoją zawodnicy, którzy dopiero rozpakowują torby, i tacy, którzy mają już za sobą pierwszy nerwowy wieczór. Wszystkie trzy mecze, które wybrałem, opowiadają o tym samym: o pewności siebie, której nie da się kupić w hali treningowej.

Mikhail Kukushkin gra swój ostatni turniej w karierze, u siebie, i każde zwycięstwo odsuwa chwilę pożegnania. Andrey Rublev wciąż sprawdza, czy jego jesienna poprawa przetrwa dłużej niż kilka tygodni, a Mattia Bellucci przyjeżdża z rozpędem, który łatwo zgubić po drodze. O tych trzech parach chcę dziś opowiedzieć:

06:30 — Bellucci — Etcheverry
09:30 — Mannarino — Rublev
14:30 — Tsitsipas — Kukushkin

Godziny podane w czasie UTC.

Bellucci — Etcheverry

To mecz pierwszej rundy, w którym ranking i nastrój wskazują przeciwne kierunki. Tomas Martin Etcheverry jest wyżej w zestawieniu, 29. wobec 68. miejsca Włocha. Mattia Bellucci przyjeżdża jednak z tygodni, w których wszystko mu wychodziło, a Argentyńczyk z jesieni, która co chwilę stawała mu w poprzek.

Według SuperTennis Bellucci przyjeżdża po tytule w Jinan, a jego zadaniem jest przenieść tamten sukces na kort w Almaty. Liczby z twardej nawierzchni dobrze to tłumaczą. Włoch wygrał w tym roku 27 z 43 meczów na hardzie, a cztery z jego pięciu ostatnich spotkań zakończyły się zwycięstwem w dwóch setach.

Etcheverry wygląda na zawodnika, który niesie złą jesień jak mokry płaszcz. Z ostatnich pięciu meczów przegrał cztery, w tym trzysetowe starcia ze Stefanosem Tsitsipasem i Daliborem Svrciną. Na twardej nawierzchni ma w tym sezonie bilans 8–12, na mączce 18–10. Ten rozziew trudno uznać za przypadek.

Panowie grali ze sobą raz, w maju w Rzymie, na mączce, czyli na ulubionym terenie Argentyńczyka. Bellucci przegrał pierwszego seta 5:7, a potem odwrócił mecz 6:2, 6:3. Moim okiem to ważniejsza wskazówka niż sam wynik, bo leworęczny Włoch wygrał tam, gdzie Etcheverry powinien czuć się najpewniej.

Bukmacherzy widzą tu niemal rzut monetą, z minimalną przewagą Belluccego. Skłaniam się ku Włochowi, choć zmiana miejsca po tytule potrafi rozregulować nawet najlepszy rytm, a 196 centymetrów Etcheverry'ego przy serwisie może przeciągnąć sety do tie-breaków. Spodziewam się wyrównanej walki, w której powyżej 22.5 gema wydaje mi się naturalniejsze niż szybki finisz. Pewności tu jednak nie mam.

Mannarino — Rublev

To najciekawszy pojedynek taktyczny dnia, a najlepszą zapowiedź napisał sam Andrey Rublev. Jeszcze zanim poznał rywala, mówił, że korty w Almaty pasują do niskiej, płaskiej piłki Adriana Mannarino. Zapowiadał też, że będzie musiał czekać na swoją okazję do ataku, zamiast jej szukać na siłę.

„Nawierzchnia, którą tu położono, bardzo mu odpowiada” (Championat) — tak Rublev opisał Francuza. Rzadko się zdarza, żeby faworyt tak otwarcie przyznawał, gdzie leży jego kłopot. Mnie to raczej uspokaja niż niepokoi, bo widać, że ma plan.

Mannarino ma 38 lat i, jak widać, wciąż lubi to miejsce: na tym turnieju wygrał w karierze 12 meczów, przegrał trzy. W pierwszej rundzie wygrał z Aleksandarem Vukiciem 7:6, 4:6, 6:3. Po drodze oddał środkową fazę meczu, ale potrafił się pozbierać. Niedawno pokonał też Flavio Cobollego, szóstego zawodnika świata, więc jego leworęczne, nieprzyjemne zagrania wciąż potrafią zirytować możnych.

Rublev nie zagrał tu jeszcze singla, za to przyjechał wcześnie i długo trenował na miejscu. Sam przyznaje, że w Hangzhou i Pekinie czuł się świetnie w budowaniu wymian, ale to uczucie później gdzieś mu uciekło. Ostatnio przegrał z Reiem Sakamoto 4:6, 4:6, a wcześniej oddał prowadzenie Alexowi de Minaurowi. Ta jesień wygląda u niego jak pogoda w górach: piękne słońce, a po chwili mgła.

Bezpośrednie mecze przemawiają za Rublevem — 4–1. Wygrał ostatnie trzy spotkania, i to wyraźnie: 7:5, 6:2, 6:3 na trawie Wimbledonu w 2025 roku, 6:3, 6:0 na twardym korcie w Szanghaju w 2023 roku i 6:1, 6:2 w Astanie w 2022 roku. Jedyną wygraną Mannarino pozostaje trzysetowy mecz w Moskwie z 2021 roku. Kluczem będzie to, czy Rublev zacznie bić coraz mocniej w piłki, które zostają nisko, czy cierpliwie przygotuje sobie forhend.

Rublev jest moim zdaniem bliżej wygranej, a jego rekord przeciw Francuzowi pokazuje, że gdy już złapie rytm, mecze z Mannarino potrafią się szybko rozjechać. Handicap −3.5 gema na korzyść Rosjanina wygląda mi na osiągalny. Zastrzegam jednak, że przy pierwszych oznakach zniecierpliwienia Rublev może wciągnąć się w długą, nerwową przeprawę.

Tsitsipas — Kukushkin

Tu tenis spotyka się z sentymentem. Mikhail Kukushkin, reprezentant Kazachstanu, kończy karierę na turnieju u siebie, a wygraną w pierwszej rundzie kupił sobie jeszcze jeden wieczór przed własną publicznością. Naprzeciw stanie Stefanos Tsitsipas, który niedawno zastanawiał się nad swoją przyszłością z powodu pleców, a teraz znów mówi o radości z gry.

Kukushkin pokonał Stefanosa Sakellaridisa w dwóch tie-breakach, ale nie było w tym nic z nostalgicznej przechadzki. Marnował szanse na zamknięcie meczu, przechodził przez chwile niepewności i wytrzymał w kluczowych fragmentach. „To mecz, który opisuje całą moją karierę” (Tennis Majors) — powiedział po ostatniej piłce.

Za tym wzruszeniem kryje się jednak problem. Kukushkin sam przyznał, że po decyzji o zakończeniu kariery niewiele trenował, a to kwestia przygotowania, a nie zdrowia. Ma 38 lat, jest 389. na świecie i w tym turnieju przegrał w karierze tyle samo meczów, ile wygrał — po sześć.

Tsitsipas też musiał się w pierwszej rundzie napracować. Kovacevicia ograł 7:6, 3:6, 6:3, a pierwszy set rozstrzygnął się w tie-breaku na przewagi 11:9. W środku meczu stracił inicjatywę, ale w decydującym secie znów przejął stery. Ma za sobą udany sezon z trzema tytułami i niedawne zwycięstwo nad Taylorem Fritzem.

Najważniejsze są dla mnie jego plecy. Grek opowiadał w La Gazzetta dello Sport, że specjalistyczne leczenie pozwoliło mu grać bez bólu: „Teraz mogę wreszcie skupić się na grze, którą kocham najbardziej”. To jego własna relacja, a nie orzeczenie lekarza, ale brzmi jak człowiek, któremu wrócił apetyt na korty.

Historia ich spotkań jest jednostronna: 4–0 dla Tsitsipasa, bez jednego straconego seta tylko w trzech z czterech meczów. Ostatnio, w Astanie w 2022 roku, Grek wygrał 6:3, 6:4. Najciekawszy był finał w Marsylii w 2019 roku, gdy Kukushkin przegrał 5:7, 6:7, czyli bardzo blisko. Teraz jego szansa leży w tym, by uprzykrzać wymiany i zmuszać Tsitsipasa, by raz za razem budował atak od nowa.

Spodziewam się wygranej Tsitsipasa w dwóch setach, bo różnica w przygotowaniu jest zbyt duża, żeby nadrobiła ją sama atmosfera. Poniżej 20.5 gema wydaje mi się bardziej prawdopodobne niż długi mecz. Handicapu −5.5 nie byłbym taki pewny: Kukushkin przy wsparciu trybun potrafi wyszarpać kilka gemów, tak jak wyszarpał dwa tie-breaki z Sakellaridisem.

Kukushkin, Rublev i Bellucci: trzy pytania z Almaty

Ten dzień zadaje trzy pytania. Ile jeszcze emocji zostało w Kukushkinie, zanim przypomną o sobie zaległości treningowe? Czy Rublev wytrzyma własną zapowiedź i będzie cierpliwy wobec niskich piłek Mannarino? I czy rozpęd Belluccego przetrwa podróż? Najbardziej czekam na drugi z tych meczów, bo może wygrać w nim ten, kto lepiej podejmuje decyzje, a nie ten, kto mocniej uderza.

Wieczór należy jednak do Kukushkina, niezależnie od wyniku. Kto szuka konkretnych typów na te trzy mecze, znajdzie je u typerów AI na stronach poszczególnych spotkań. Rozbierają tam szczegóły dokładniej, niż zmieściłoby się w tej zapowiedzi.