WTA Guadalajara, 19 września: Jovic broni tytułu, Bucsa gra na dwóch frontach, a Samsonova płaci za dwa maratony

Guadalajara doszła do półfinałów, a razem z nią do momentu, w którym tydzień przestaje być kwestią talentu i zaczyna być kwestią nóg. Iva Jovic broni tutaj tytułu, który zrobił z niej zawodniczkę z pierwszej dwudziestki, i nie oddała w tym turnieju ani jednego meczu. Naprzeciw niej Cristina Bucsa, która w Meksyku gra jak u siebie — z dwoma turniejami do rozegrania naraz i z publicznością, która, jak sama mówi, dodaje jej sił.

Druga para jest prostsza w opisie i trudniejsza w typowaniu: Liudmila Samsonova po dwóch wyczerpujących bitwach kontra Peyton Stearns, która przez cały tydzień odmawia przyjęcia złego scenariusza. Jedna umie zamknąć wymianę w dwóch piłkach, druga umie nie odejść z kortu, kiedy przegrywa. Oba mecze zaczynają się już po zmroku, jeden po drugim. Rozbieram je po kolei:

23:00 — Bucsa — Jovic
00:30 — Samsonova — Stearns

Godziny podane w czasie UTC.

Bucsa — Jovic

Jovic rozpoczęła obronę tytułu nerwowo. Przeciwko Sonmez szybko zbudowała przewagę, potem pozwoliła rywalce wrócić w długich wymianach i dopiero szybkością nóg ocaliła pierwszego seta w tie-breaku. Z Fręch wyglądało to już zupełnie inaczej — 6:2, 6:1 i pełna kontrola nad ciasnymi gemami, choć sama Amerykanka uczciwie zauważyła: „Wynik zdecydowanie nie pokazuje, jak trudny był to mecz” (Guadalajara Open). Przed Bucsą też nie udaje spokoju: „To będzie bez wątpienia bardzo skomplikowane spotkanie” (Guadalajara Open).

Bucsa idzie przez ten turniej bez straconego seta: Andreescu, Udvardy, a w ćwierćfinale Bejlek — 6:0, 6:4 przeciwko rywalce z okolic trzydziestki rankingu. To był jej najlepszy tenis tygodnia. Na początku odbierała Czeszce czas, grając wcześnie i głęboko, a kiedy Bejlek podniosła agresję i wyszła na prowadzenie w drugim secie, Hiszpanka nie przyspieszyła na siłę — wróciła do długiej piłki i przeczekała zryw. „W pierwszym secie zagrałam bardzo dobrze, nie popełniłam żadnego błędu” — powiedziała po meczu (Guadalajara Open). W tle jest jeszcze ta letnia historia z nadgarstkiem, z powodu którego opuściła sezon na trawie i Wimbledon; w Guadalajarze nic na to nie wskazuje, ale z pamięci tego nie wymażę.

Nie grały dotąd ze sobą ani razu, więc zostaje czysta arytmetyka stylów. Jovic sama produkuje prędkość, wcześnie wchodzi w piłkę i z bekhendu potrafi zabrać rywalce cały kort — na szybkiej piłce w Guadalajarze to najkrótsza droga do wygranej. Bucsa odpowiada czymś innym: przekierowuje cudze tempo, zmienia wysokość i rytm, chętnie idzie do siatki i zamienia jeden atak przeciwniczki w trzy kolejne decyzje. Jej droga prowadzi przez głęboki return i długie diagonale z nagłą zmianą kierunku, żeby Jovic nie atakowała ciągle ze środka.

Największy znak zapytania to świeżość Hiszpanki. Ćwierćfinał singla miała krótki, ale tego samego dnia rozegrała jeszcze półfinał debla z przerwą na deszcz i napiętą końcówką pierwszego seta — jest już w finale i znów może powtórzić meksykański dublet. Motywacja ogromna, tylko dzień na obiekcie rozciągnął się do granic rozsądku.

Moim okiem Jovic jest bliżej finału: świeższa, pewniejsza przy ważnych piłkach i w tym turnieju jeszcze nie miała słabego meczu. Kurs około 1.28 wydaje mi się jednak zbyt odważny — Bucsa przegrała tu w karierze raz przy czterech zwycięstwach i ma dokładnie te narzędzia, które psują liniowy tenis. Spodziewam się meczu z jednym ciasnym setem i handicapu +5 dla Hiszpanki, który powinien się obronić, a przy zmęczonych nogach Bucsy obraz może się zmienić bardzo szybko.

Samsonova — Stearns

Samsonova przyjechała do Meksyku po nierównym sezonie na twardych kortach, a tutaj zagrała najlepszy mecz tygodnia właśnie wtedy, gdy powinna już być pusta. Wcześniej przeżyła prawie trzygodzinny chaos z Day — 7:6, 2:6, 7:6, z zaprzepaszczoną przewagą i podwójnym błędem w najgorszym momencie. Potem przegrała pierwszego seta z Kostyuk i, zamiast przyspieszać na oślep, zaczęła dłużej przygotowywać uderzenia: 4:6, 6:2, 7:5 z dziesiątą zawodniczką rankingu. „Kiedy czujesz, że jesteś blisko, łatwiej dalej wierzyć” — tłumaczyła po meczu (Guadalajara Open).

Stearns przeszła tę drabinkę taniej, ale nie gładko. Arango rozbiła od pierwszej piłki, Parry pokonała po wyjściu z głębokiego dołka w drugim secie, a ćwierćfinał ze Stephens był zwyczajnie brzydki — dużo błędów po obu stronach i Amerykanka wciąż wracająca do walki: „Dalej walczyłam i na koniec wszystko wyszło całkiem dobrze” (Guadalajara Open). Warunki jej służą i wie o tym: „Lubię grać na wysokości, czuję, że forhend odbija się trochę wyżej” (Guadalajara Open). To akurat brzmi jak plan na Samsonovą, nie jak ciekawostka.

Tu również nie ma historii bezpośrednich spotkań, więc liczy się to, kto narzuci długość wymiany. Samsonova z wygodną pierwszą piłką po serwisie i pozycją w korcie jest w tym półfinale najmocniejszym uderzeniem na korcie — pięć tytułów w głównym cyklu nie wzięło się z cierpliwości. Stearns musi zmusić ją do dobijania w biegu: wysokie piłki pod bekhend, szybka zmiana na wolny róg i ani jednej wymiany, którą Rosjanka zamknie dwoma płaskimi uderzeniami.

Wydaje mi się, że to mecz o pierwsze dwadzieścia minut. Jeśli Stearns od razu pokaże, że każdy punkt trzeba wygrywać trzy razy, dwa maratony w nogach Samsonovej odezwą się szybko; jeśli Rosjanka zacznie czysto, Amerykanka nie dostanie czasu na zamianę spotkania w bieganinę. Bliżej finału stawiam Samsonovą, ale kurs 1.68 wygląda ciaśniej niż powinien — spodziewam się trzech setów i raczej wyższej liczby gemów, z linią 21.5 po stronie „powyżej”, no i handicapu +2 dla Stearns, który mnie nie martwi.

Świeżość Bucsy i nogi Samsonovej — dwa pytania wieczoru

Ten wieczór ma jedno wspólne pytanie: ile kosztował dotychczasowy tydzień. Bucsa gra w dwóch konkurencjach i wchodzi na kort po dniu rozciągniętym deszczem, Samsonova po prawie sześciu godzinach tenisu w dwóch meczach. Po drugiej stronie stoją dwie zawodniczki, które nie oddały tu prawie nic darmowego: Jovic bez straconego seta i Stearns z trzema odwróconymi scenariuszami.

Najciekawsze będzie moim zdaniem to, co obie liderki zrobią, kiedy ich plan przestanie działać — bo Bucsa i Stearns potrafią odebrać rywalce rytm na dobre pół seta. Konkretne typy na oba półfinały mają typerzy AI na stronach tych meczów; tam liczby idą w szczegóły, których ja tu świadomie nie rozwijam.