Taylor Fritz – Arthur Fils w Bazylei: bitwa pod dachem z wyścigiem o ATP Finals w tle

Ćwierćfinał na krytych kortach twardych w Bazylei zapowiada się jak bezpośredni pojedynek o ATP Finals. Rozstawiony z szóstką Taylor Fritz, trzynasty w rankingu ATP, staje naprzeciw turniejowej dwójki i ósmej rakiety świata, Arthura Filsa. Stawka jest prosta: kto wygrywa, ten nie tylko idzie dalej w Swiss Indoors Basel, ale też brutalnie podstawia nogę bezpośredniemu rywalowi w wyścigu po bilety na turniej mistrzów.

Maszyna z linii końcowej i zagadka pod siatką: dwa oblicza Taylora Fritza

Fritz przyjechał do Bazylei prosto z finału w Lyonie i w pierwszych rundach nie tracił czasu na zbędne dramaty. Rinky Hijikata zdołał jeszcze dociągnąć pierwszego seta do tie-breaka, ale potem Denis Shapovalov nie zmusił już Fritza do dłuższego wysiłku. Taka oszczędność sił to bezcenny kapitał po intensywnym poprzednim tygodniu.

Fundamentem tej pewności siebie jest dyspozycja z Lyonu, gdzie w meczach z Danielem Altmaierem i Tommym Paulem serwis Fritza działał jak szwajcarski zegarek. Przeciwko Paulowi obronił się w kryzysowym momencie drugiego seta agresywnym podaniem, po czym błyskawicznie przeszedł do ataku w gemie returnowym i zdobył kluczowe przełamanie. Sam Fritz, znany z perfekcjonizmu, chwalił po tamtych występach swoje czyste uderzenia z obu skrzydeł.

Schody zaczynają się wtedy, gdy rywal odmawia gry w rytmie „mocno na mocno”, co boleśnie obnażył Lorenzo Musetti w lyońskim finale. Zmiany rotacji, niskie slajsy i loby kompletnie wybiły Fritza z uderzenia, a Rennae Stubbs słusznie wytknęła mu potem opór przed chodzeniem do siatki. W starciu z Paulem potrafił kończyć akcje z przodu, ale z Musettim uparcie zostawał na końcowej linii, a do tego w tle wciąż wisi upadek z turnieju w Lyonie.

Arthur Fils na emocjonalnej kolejce górskiej: sztuka ucieczki znad przepaści

Oglądanie ostatnich meczów Arthura Filsa przypomina jazdę bez trzymanki, w której podanie na mecz okazuje się najtrudniejszym zadaniem na korcie. W Bazylei najpierw wykazał się anielską cierpliwością przeciwko swojemu przyjacielowi, Giovanniemu Mpetshi Perricardowi, trzymając własny serwis, wygrywając tie-breaka i czekając na jedną szansę na returnie. Jednak już w kolejnej rundzie z Alexem Michelsenem zafundował kibicom pełen pakiet stanów lękowych.

Mecz z Michelsenem zaczął od serii błędów z bekhendu i obrony własnego podania na początku drugiego seta, by nagle włączyć tryb agresora i odwrócić losy pojedynku. Kiedy jednak przełamał rywala w końcówce, natychmiast oddał serwis przy próbie zamknięcia meczu, a potem roztrwonił bezpieczną przewagę w tie-breaku. Uratowało go dopiero uproszczenie gry i błędy z forhendu Michelsena.

Ten problem z domykaniem spotkań ciągnie się za Filsem od tygodni, przez co po cichu uciekają mu spokojne popołudnia. W Brukseli z tym samym Michelsenem tak szybko zobaczył się myślami pod prysznicem, że musiał ratować się w długim tie-breaku, a w półfinale z Janem-Lennardem Struffem stracił przewagę w decydującym secie, łącznie z serwisem na mecz. Dodajmy do tego połamaną z frustracji rakietę po porażce z Boticem van de Zandschulpem w szybkich warunkach w Szanghaju i widzimy gracza, który częściej ratuje wynik, niż kontroluje go od pierwszej piłki.

Bekhend pod ostrzałem i wojna nerwów: co rozstrzygnie ćwierćfinał w Bazylei

Taktyczna szachownica na krytym korcie w Bazylei rysuje się niezwykle wyraźnie. Fritz od pierwszej piłki powinien testować głębokimi uderzeniami bekhend Filsa, który na starcie meczu z Michelsenem był wyjątkowo rozregulowany. Jeśli Fils szybko nie złapie rytmu w ataku i da się zepchnąć do głębokiej defensywy, straci mnóstwo energii na samo odrabianie strat.

Z kolei dla Filsa kluczem będzie unikanie jednostajnej wymiany ciosów z linii końcowej, w której Fritz czuje się jak ryba w wodzie. Nie musi od razu kopiować repertuaru Musettiego, ale zmuszenie Fritza do biegania i podejmowania decyzji o przejściu do przodu to znacznie lepszy plan niż karmienie go przewidywalnym tempem. Sam Fritz stanie przed prostym egzaminem: po dobrym zagraniu musi iść za ciosem do siatki, zamiast czekać na zabójczą kontrę z forhendu Filsa.

Ostatecznie ten mecz może rozstrzygnąć się w głowach podczas najważniejszych gemów. Fils zarzeka się w wywiadach, że nie myśli o wyścigu do ATP Finals, tylko o prostszym zamykaniu meczów, choć analitycy tacy jak Sarah Pitkowski widzą w tej walce źródło jego napięcia. Jeśli w końcówce seta dojdzie do wojny nerwów, sprawdzona pod presją pewność serwisowa Fritza zderzy się z tendencją Filsa do komplikowania sobie życia na ostatniej prostej.