Musetti po przełomie, Tiafoe pod presją. Wiedeń sprawdzi jakość wykonania

Lorenzo Musetti i rozstawiony z numerem szóstym Frances Tiafoe rozpoczną rywalizację w Wiedniu 28 października o 17:00 czasu moskiewskiego. W pierwszej rundzie turnieju na twardych kortach krytych spotkają się świeżo odbudowana pewność Musettiego i ambicje Tiafoe związane z awansem do ATP Finals.

Musetti odzyskał swobodę, ale nogi mają własny rachunek

26. zawodnik rankingu przyjeżdża po tytule w Lyonie, lecz ważniejsza od samego trofeum jest zmiana jakości gry. W finale z Taylorem Fritzem Musetti połączył płynny ruch, skuteczną obronę i atak forhendem. Odzyskał inicjatywę, zamiast tylko czekać na błąd rywala.

Wcześniejsze występy nie zapowiadały takiego porządku. Na US Open przeciwko Dane’owi Sweenyowi Musetti stracił kontrolę po obiecującym początku, a w Szanghaju z Yi Zhou nie wykorzystał okazji i słabo rozegrał decydujący tie-break. Problemem było także zbyt mało ofensywne prowadzenie wymian.

Początek turnieju w Lyonie wymaga ostrożnej oceny, bo na mecz z Moise’em Kouame wpłynęły problemy fizyczne przeciwnika. Ćwierćfinał z Lucą Van Asschem był już poważnym sprawdzianem: Musetti zmarnował szansę zakończenia spotkania, a w decydującym secie odrabiał stratę mimo skurczów.

W półfinale z Flaviem Cobollim Musetti obronił cztery piłki meczowe, po czym wywalczył rozstrzygające przełamanie. Finał przyniósł mniej gaszenia pożarów, a więcej kontroli. Niski slajs, zmiany tempa i loby odbierały Fritzowi wygodny rytm, a podanie pomagało zamykać trudniejsze gemy.

Koszt fizyczny tego tygodnia pozostaje istotny. Musetti mówił o bólu całego ciała przed finałem i pomocy sztabu w regeneracji, ale w samym meczu poruszał się swobodnie. Nie ma informacji o nowym, konkretnym urazie.

Do pracy obok Simone Tartariniego dołączył Gianluca Mager, którego obecność pomogła Musettiemu odzyskać spokój. Po sezonie zakłócanym problemami fizycznymi i psychicznymi zawodnik stawia teraz na ciągłość występów oraz dobre zdrowie na finiszu rozgrywek, nie na narzucanie sobie wyniku w Wiedniu.

Tiafoe ma argumenty, brakuje mu domknięcia przewagi

Dziewiąty tenisista rankingu ma mocniejsze podstawy, niż sugerują ostatnie porażki. Na US Open przeciwko Daniiłowi Miedwiediewowi skutecznie łączył agresję z różnorodnością. Z Alexem Michelsenem odwrócił spotkanie mimo nierównego początku i sytuacji, w której rywal podawał na mecz.

Porażka z Benem Sheltonem pokazała natomiast, jak trudno Tiafoe narzucić swój tenis, gdy serwis przeciwnika ogranicza jego udział w pierwszych wymianach. Tiafoe potrafił grać mocno z głębi kortu i dobrze przy siatce, ale z czasem miał coraz mniej wpływu na przebieg gemów returnowych.

W Tokio Arthur Fils nie był przeciętnym kwalifikantem: do eliminacji trafił z powodu późnego zgłoszenia. Tiafoe odpowiadał siłą uderzeń i walecznością, lecz pod presją popełnił kosztowny podwójny błąd serwisowy. To zastrzeżenie do wykonania w ważnym momencie, nie dowód rozpadu całej gry.

W Szanghaju przeciwko Alejandro Davidovichowi Fokinie Tiafoe miał okazje returnowe w decydującym secie i piłkę meczową. Przy tej ostatniej poślizgnął się podczas wymiany. Późniejsza frustracja była wyraźna, ale sam przebieg spotkania świadczył o konkurencyjnym poziomie, nie o bezradności.

Nie zgłoszono urazu Tiafoe, także po tym poślizgnięciu. Dłuższa przerwa od ostatniego występu nie dowodzi jednak ani pełnej świeżości, ani braku rytmu. Pewny jest cel: walka o ATP Finals, przy kontynuacji pracy z Markiem Kovacsem nad przygotowaniem i regularnością.

Pierwsze uderzenie kontra piłka, której nie da się wygodnie zaatakować

Na twardym korcie w hali ważne będzie, kto ustawi wymianę bez oddawania pozycji. Tiafoe potrzebuje porządku jak w ćwiczeniu „serwis plus jeden”: podania, które otwiera kort, i celnego pierwszego uderzenia. Musetti musi zmieniać tempo tak, by utrudniać atak, a nie tylko przedłużać wymianę.

Jakość dojścia do siatki będzie ważniejsza niż sama liczba takich prób. Musetti pokazał w Lyonie skuteczne minięcia i loby, więc Tiafoe powinien wchodzić za uderzeniem, które rzeczywiście odbiera rywalowi swobodę. Za samo dotarcie do siatki punktów jeszcze nie ma.

Osobnym sprawdzianem będą gemy pod presją, szczególnie po drugim serwisie. Musetti w finale w Lyonie potrafił podaniem wygasić zagrożenie, a Tiafoe w Tokio zapłacił za błąd w kluczowej chwili. Żaden z tych obrazów nie jest stałą etykietą, ale oba wskazują, gdzie dyscyplina może przynieść największą różnicę.

Ostatnie spotkanie bezpośrednie, w tegorocznym Cincinnati, wygrał Tiafoe. Nie zakończył jednak meczu przy własnym podaniu mimo piłki meczowej i musiał ponownie wypracować zwycięstwo. To punkt odniesienia, nie dowód psychologicznej przewagi nad Musettim po jego przełomie w Lyonie.

Rytm kontra regeneracja to główna niewiadoma tej pierwszej rundy. Musetti ma najświeższy dowód wysokiej jakości gry, ale również świeże obciążenie; Tiafoe ma potencjał do narzucenia ataku, lecz musi skuteczniej wykorzystywać okazje. Długi mecz sprawdzi nogi Musettiego i konsekwencję Tiafoe, nie samą wolę walki któregokolwiek z nich.