Tommy Paul — Andriej Rublow: wielkie otwarcie w Wiedniu i starcie o panowanie nad rytmem

Organizatorzy turnieju Erste Bank Open w Wiedniu najwyraźniej nie lubią powolnego wchodzenia w tydzień. Już w pierwszej rundzie na korcie centralnym ląduje starcie rozstawionego z siódemką Tommy’ego Paula (14. ATP) z Andriejem Rublowem (22. ATP). Pod wiedeńskim dachem spotykają się tenisista w gazie, który czasem zapomina zamknąć drzwi na klucz, oraz gracz szukający spokoju ducha przy wsparciu Marata Safina.

Tommy Paul: błyskotliwy return, ciąg na siatkę i sztuka domykania

Ostatni występ Paula w Lyonie przeciwko Taylorowi Fritzowi był jak świetny thriller, w którym bohater potyka się na ostatniej prostej. Paul biegał za każdą piłką, wywierał presję i znakomicie kończył akcje przy siatce, ale w końcówce drugiego seta nie wykorzystał piłek setowych przy returnie. Fritz uciekł spod topora asami i wygrywającym podaniem, a Paul chwilę później oddał własny gem serwisowy.

Wcześniej w tym samym turnieju Paul musiał gasić pożary w starciach z Benjaminem Bonzim oraz niesionym dopingiem gospodarzy Corentinem Moutetem, który wcześniej wyrzucił za burtę broniącego tytułu Ugo Humberta. Paul potrafił zresetować głowę i podnieść poziom w decydującym secie, choć o pełnej kontroli w hali trudno mówić. W Szanghaju ograł Valentina Vacherota, świetnie czytając jego serwis, oraz Zizou Bergsa po tie-breaku, choć w obu przypadkach rywale narzekali na problemy fizyczne.

Prawdziwy test wytrzymałości przyszedł w Szanghaju przeciwko Daniiłowi Miedwiediewowi, gdzie po świetnym środkowym fragmencie w decydującym secie Paulowi spadła jakość pierwszego serwisu i posypały się błędy w długich wymianach. Mimo narastającego zmęczenia po głębokim rajdzie w Lyonie, świeżo upieczony mąż Paige Lorenze wcale nie myśli o wakacjach. Zamiast odpoczywać, gra tydzień po tygodniu, bo napędza go walka o debiut w ATP Finals i rzadko spotykana na tym etapie roku radość z rywalizacji.

Andriej Rublow: potężne uderzenia z głębi kortu i lekcje u Marata Safina

Rublow przyjeżdża do Wiednia po dłuższym odpoczynku od meczów singlowych, ale ze sporym bagażem frustracji z Ałmaty. Po wczesnej wpadce w Szanghaju z kwalifikantem Reiem Sakamoto miał czas na solidny trening, jednak w meczu z Adrianem Mannarino znów zabrakło chłodnej głowy w decydującym secie. Gdy w końcówce Mannarino posłał świetny return, Rublow wyrzucił piłkę i głośno wyładował złość, co pokazuje, że pod presją jego układ nerwowy wciąż bywa na skraju przepalenia.

Gdy jednak nikt nie psuje mu szyków, Rublow nadal potrafi zmiatać rywali z kortu. W Pekinie Alex de Minaur przyznał wprost, że dopóki posyłał powtarzalne piłki, Rublow w ogóle się nie mylił i czuł się aż za wygodnie. Dopiero gdy Australijczyk zaczął mieszać rotacje, wysokości i prędkości, wykorzystując wiatr, rytm Rublowa się posypał i mimo walki w trzecim secie oddał kluczowe przełamanie.

Podobny niedosyt został po finale w Hangzhou z Miedwiediewem, gdzie Rublow dobrze budował wymiany, ale sam ocenił, że zbyt bierny gem returnowy dawał rywalowi darmowe punkty. Nad tym, by wewnętrzne demony nie przejmowały sterów po jednym nieudanym zagraniu, czuwa w jego sztabie Marat Safin. Przed końcem sezonu Rublow ma w planach już tylko Wiedeń i Paryż, więc czasu na przekucie treningowego spokoju w meczową powtarzalność zostało niewiele.

Szachy na krytym korcie: wariacja Paula kontra rytm Rublowa

Obaj zawodnicy wchodzą w turniej bez zgłoszonych urazów, choć z zupełnie innym bilansem ostatnich dni: Paul ma w nogach ciężki tydzień w Lyonie, a Rublow miał czas na regenerację. Wiedeńska hala wyklucza wiatr, który pomógł de Minaurowi w Pekinie, ale główna zasada taktyczna pozostaje ta sama. Jeśli Paul będzie posyłał jednostajne piłki w jedno miejsce, wprowadzi Rublowa w uderzeniowy trans, z którego trudno go będzie wyrzucić.

Kluczem dla Paula będzie wykorzystanie swojej mobilności, głębokiego returnu oraz zmiany rytmu i ataki przy siatce, które zmuszą Rublowa do uderzania z niewygodnych pozycji. Z kolei Rublow, który sam wzdycha z podziwem do czucia piłki Aleksandra Bublika przy skrótach i slajsach, musi przede wszystkim naciskać na podanie Paula od pierwszej piłki. Wygra ten, kto lepiej zniesie moment, w którym plan A przestanie działać, a zmarnowany break point trzeba będzie natychmiast wyrzucić z pamięci.