Querétaro, 30 października: ćwierćfinały na wysokości, Maria i Andreescu w roli faworytek

Piątek, 30 października, przynosi w Querétaro ćwierćfinały kobiecej drabinki na mączce. Każda z czterech par ma inną historię. Tatjana Maria jest faworytką, która w ostatnim meczu na chwilę zgubiła koncentrację. Nadia Podoroska odbudowuje się po długiej przerwie, a Bianca Vanessa Andreescu przywiozła z Rovereto świeży tytuł i dobry humor.

Nad wszystkim unosi się wysokość. Zawodniczki mówią o niej częściej niż o rywalkach, bo piłka w tym powietrzu leci dalej i trudniej ją upilnować. Dwa ostatnie mecze zaczną się już po północy czasu UTC, choć należą do piątkowego programu. Oto cztery pary, o których chcę opowiedzieć:

20:00 — Maria — Strakhova
21:30 — Podoroska — Monnet
00:00 — Ferro — Mandlik
01:30 — Herrero Linana — Andreescu

Godziny podane w czasie UTC.

Maria — Strakhova

To starcie dwóch zupełnie różnych tygodni. Maria, 39-latka z Niemiec, dwa pierwsze mecze przeszła spacerem, przynajmniej na papierze. Valeriya Strakhova z Ukrainy wygrała już cztery spotkania, licząc kwalifikacje, i niemal każde wymagało od niej wyjścia z jakiegoś dołka.

Spacer Marii nie był jednak taki gładki, jak sugeruje wynik 6-1 7-6(5) z Martiną Colmegną. Rywalka zaczęła grać odważniej, a Maria oddała wyraźną przewagę i nie zdołała zamknąć meczu przy własnym podaniu. Uratował ją dopiero tie-break. Sama przyznała uczciwie: „trochę straciłam wątek” (Querétaro Open). Lubię u niej to, że nie szukała wymówek, tylko wzięła ten moment na siebie.

Strakhova ma za sobą trudniejszą drogę. Ostatni mecz kwalifikacji z Amelie Van Impe skończył się dopiero w decydującym secie, potem przyszło pewne 6-4 6-3 z Sofią Costoulas. Z Polloną Hercog przegrała pierwszą partię 2-6, a dwie kolejne wygrała w tym samym stosunku i zamknęła mecz asem. Do tego dochodzi debel i jeden niepokojący szczegół: 21 października w Bakersfield skreczowała, a powodu tego kreczu nikt nie podał.

Klucz leży moim zdaniem w głowie Marii. Jej slajs i zmiany tempa potrafią rozregulować każdą rywalkę, zwłaszcza zmęczoną, a Strakhova niesie w nogach sporo minut. Kłopot w tym, że Ukrainka w tym tygodniu specjalizuje się w powrotach, więc każde rozluźnienie faworytki może się zemścić.

Kurs 1.064 nie bierze się znikąd i ja też widzę Marię w półfinale. Mam jednak wątpliwości co do rozmiarów. Przy jej skłonności do przestojów i uporze Strakhovej nie zdziwię się, jeśli mecz przekroczy 18 gemów. Fora −6.5 wydaje mi się bardziej życzeniem niż planem.

Podoroska — Monnet

Te dwie nie zdążyły od siebie odpocząć. Dzień wcześniej stały po przeciwnych stronach siatki w deblu: Podoroska z meksykańską partnerką odrobiła straty przeciwko Monnet i Osborne, przy głośnym wsparciu trybun. Teraz spotykają się w singlu, a każda wie już o drugiej trochę więcej niż przed tygodniem.

Argentynka przeszła długą drogę przez problemy z biodrem i barkiem. Lokalny serwis Quadratín pisał, że niepewność co do zdrowia kazała jej nawet myśleć o końcu kariery. Tutaj gra coraz pewniej: z Alice Rame wygrała 6-4 6-3, choć oddała prowadzenie i musiała przestawić się z dziennych treningów na wieczorne mecze. Z Mirian Biancą Bulgaru wygrała już 6-1 6-1 i sama zauważyła, że „punkty były dość krótkie” (Querétaro Open).

Carole Monnet zaczęła turniej od pokonania Leolii Jeanjean, 90. w rankingu, 6-4 6-1, a potem rozbiła Carmen Andreeę Hereę 6-2 6-1. Swój plan streściła prosto: „starałam się grać swoje i być bardzo agresywna” (Querétaro Open). Dodała do tego cierpliwość, a w tym powietrzu agresja bez cierpliwości szybko kończy się za linią końcową.

Wszystko sprowadza się do tego, kto przejmie inicjatywę. Podoroska buduje punkty forhendem po krosie, z wysokim kozłem, który w Querétaro dobrze jej służy. Monnet chce atakować od pierwszej piłki i nie pozwolić rywalce rozkręcić wymiany. Jeśli Francuzka trafi z rytmem, faworytka może się mocno nabiegać.

Podoroska jest moim zdaniem nieco bliżej wygranej, ale bez przekonania, które pozwalałoby mi spać spokojnie. Obie grają w dobrym rytmie i obie mają za sobą wspólny deblowy wieczór. Spodziewam się wyrównanej walki, w której powyżej 21.5 gema wygląda na całkiem realne. O wyniku zdecyduje to, czyja wizja wymiany pierwsza złamie drugą.

Ferro — Mandlik

Fiona Ferro wygrała swój poprzedni mecz w dwóch ratach, bo nad Querétaro przeszedł deszcz. Kortu prawie nie musiała jednak dzielić z Adrianą Reami, którą pokonała 6-0 6-0. Wcześniej z Sofią Johnson przeżyła wyraźny dołek w środku meczu, ale go przetrwała. Sama chwaliła się raczej solidnością i małą liczbą błędów niż efektownymi zagraniami.

Za Francuzką stoi udany sezon na mączce: w 2026 roku wygrała na tej nawierzchni 29 z 39 meczów. Chodzi jej też o coś więcej niż ten turniej, bo według TennisActu walczy o lepszą pozycję na liście zgłoszeń do Australian Open i o formę przed grą w reprezentacji. O rywalce mówiła z szacunkiem: „to wielka wojowniczka” (Querétaro Open).

Elizabeth Mandlik potwierdziła te słowa w drugiej rundzie. Z Seleną Janicijevic przegrała pierwszego seta 2-6, drugiego wygrała 6-0, a w końcówce trzeciego znalazła decydujące przełamanie. Wcześniej pokonała Emilianę Arango 6-4 6-4, grając skrótami i zmianami rytmu. O warunkach powiedziała to, co czują wszystkie: „piłka bardzo tu lata” (Querétaro Open).

Pytanie brzmi, czy równy, bezbłędny rytm Ferro wytrzyma, gdy Mandlik zacznie skracać kort i ściągać ją do siatki. Francuzka nie lubi, gdy ktoś zmienia jej geometrię wymiany. Amerykanka lubi to robić.

Moim okiem Ferro jest wyraźnie bliżej półfinału: ma pewniejszą formę na mączce i czystszy ostatni występ. Spodziewam się jej zwycięstwa w dwóch setach, raczej poniżej 19.5 gema. Fory −5 nie jestem już taki pewny, bo Mandlik nie oddaje gemów za darmo.

Herrero Linana — Andreescu

Alicia Herrero Linana wychodzi na kort po meczu, który zamknął poprzedni dzień singla i z którego chyba jeszcze nie do końca zeszła adrenalina. Z rozstawioną z numerem piątym Tamarą Zidansek wygrała 6-7(3) 6-2 7-6(3). W decydującym secie Słowenka serwowała po zwycięstwo, a Hiszpanka i tak zdołała się utrzymać i lepiej zagrała końcówkę.

Ona lubi to miejsce, i to widać. Jej bilans w Querétaro to 4 zwycięstwa i 1 porażka, wygrywała tu też w deblu, a teraz chce przeskoczyć swój dawny najlepszy wynik. Wysokością się nie przejmuje: „jest trochę trudna, ale dla wszystkich taka sama” (Querétaro Open).

Andreescu przechodzi przez turniej bez dramatów. Ostatnie pięć meczów wygrała, wszystkie w dwóch setach, a z Dilettą Cherubini szybko przejęła kontrolę i nie puściła jej do końca. Sama mówi, że „każdy dzień to nowy dzień” (Querétaro Open). W kameralnej atmosferze takich turniejów czuje się mile widziana, a medytacja i dystans do tenisa pomagają jej lepiej znosić gorsze chwile.

Herrero Linana w ostatnich meczach długo się rozkręcała, a z rywalką, która narzuca warunki od pierwszych gemów, na rozgrzewkę nie będzie czasu. Jeśli znów zacznie od odrabiania strat, może jej zabraknąć sił na kolejny pościg.

Stawiam na Andreescu: jest świeższa, pewniejsza siebie i wygrywa seriami. Myślę, że ustawi mecz już w pierwszym secie, a fora −5 ma szansę się obronić, jeśli maraton z Zidansek da o sobie znać w nogach Hiszpanki. Nie lekceważę jednak uporu kogoś, kto w tym mieście czuje się jak u siebie.

Koncentracja Marii, debel w nogach i zmęczenie Herrero Linany

Ten piątek wydaje mi się dniem pytań o głowę i o nogi. Czy Maria zamknie mecz bez kolejnego przestoju, kto lepiej zniósł deblowe spotkanie z dnia poprzedniego i ile zostało w Herrero Linanie po trzech godzinach walki? Najbardziej czekam na Podoroskę z Monnet, bo to jedyna para, w której kursy nie mówią wszystkiego.

Wysokość będzie trzecią zawodniczką na każdym korcie. Wygrają te, które najlepiej opanują lecącą piłkę. Kto chce zejść do konkretów, znajdzie typy na stronach poszczególnych meczów, rozpisane dokładniej, niż pozwala na to ta zapowiedź.