WTA Curitiba, ćwierćfinały 30 października: Jones z bolącym przywodzicielem, 16-letnia Naná i argentyńskie derby

Pierwsza edycja turnieju w Kurytybie dochodzi do ćwierćfinałów i wszystkie cztery mecze 1/4 odbywają się jednego popołudnia. Na mączce zostały dwie Argentynki, które muszą zagrać przeciwko sobie, a także Brazylijka, której nikt tu nie stawiał wśród faworytek. Jest też najwyżej notowana z całej ósemki, Francesca Jones, która od pierwszego meczu gra z problemem z lewym przywodzicielem.

To dzień, w którym kilka opowieści z tego tygodnia albo nabierze rozpędu, albo się skończy. Przy rozpisce korzystam z podanych godzin, choć na korcie centralnym późniejsze mecze grane są po kolei, więc start może się przesunąć. Oto cztery pary, o których chcę dziś opowiedzieć:

15:00 — Julia Riera — Solana Sierra
15:00 — Leyre Romero Gormaz — Julia Grabher
16:30 — Francesca Jones — Nauhany Vitoria Leme Da Silva
18:00 — Alice Tubello — Jazmin Ortenzi

Godziny podane w czasie UTC.

Julia Riera — Solana Sierra

Derby Argentyny zawsze mają w sobie coś z rozmowy przy rodzinnym stole. Obie znają się na tyle dobrze, że żadna nie zaskoczy drugiej samym repertuarem. Według danych zagrają jednak ze sobą po raz pierwszy, więc o wszystkim rozstrzygnie dzisiejsza forma.

Riera przyjechała do Kurytyby po słabszych tygodniach na kortach twardych. W pierwszej rundzie z Rebeką Masarovą przez dłuższy czas wyglądała na zawodniczkę, która zaraz się spakuje. Pierwszego seta przegrała 1:6, w drugim długo była pod ścianą, a potem odwróciła mecz i decydującą partię wygrała 6:1. Z Yasmine Kabbaj poszło już gładko, 6:2, 6:4. Mączka to jej żywioł: w tym sezonie wygrała na niej 38 z 53 meczów.

Sierra jest wyżej w rankingu, ale jej sezon ma dwie twarze. Na mączce szło jej przyzwoicie, a na kortach twardych przegrywała częściej, niż wygrywała. Według Infobae Kurytyba to jej pierwsza dłuższa seria zwycięstw w turnieju głównym od Roland Garros. Z Gabrielą Cé męczyła się trzy sety: wygrała tie-break pierwszej partii, oddała środek meczu i dopiero w decydującym secie wywalczyła 6:4.

Sierra miała w czwartek wolne od singla, Riera grała i nadal występuje w deblu. Nie przeceniałbym tej różnicy, bo mecz z Cé kosztował Sierrę sporo sił. Wydaje mi się, że obie przeżyły już w tym tygodniu chwile, w których mecz wymykał im się z rąk. Dzisiaj lepiej wypadnie ta, która nie będzie musiała odrabiać strat.

Kursy są niemal równe, i ja też nie widzę wyraźnej faworytki. Lekko skłaniam się ku Rierze, bo w tym roku na mączce jest stabilniejsza. Prędzej jednak spodziewam się długiej, nerwowej walki niż rozstrzygnięcia w godzinę. Powyżej 21.5 gema wygląda mi na rozsądny scenariusz, ale pewności tu nie mam.

Leyre Romero Gormaz — Julia Grabher

Tu spotykają się dwie zawodniczki, które przywiozły do Brazylii świeże powody do pewności siebie. Leyre Romero Gormaz, leworęczna Hiszpanka, doszła niedawno do finału w Lizbonie. Po drodze rozbiła Fionę Ferro 6:2, 6:2 i Dalmę Gálfi 6:2, 6:3, a zatrzymała ją dopiero Clara Burel. Julia Grabher przyjechała z tytułem z Tolentino. Jak relacjonuje austriacka federacja, napisała potem, że jest „przeszczęśliwa z tego sukcesu” (ÖTV).

W Kurytybie obie idą jednak innym rytmem. Romero oddała w dwóch meczach dziewięć gemów i tylko pierwszy set z Antonią Vergarą Riverą był wyrównany. Grabher musi się nad każdym meczem napracować. Z Caroliną Meligeni Alves rozstrzygnęła sprawę dopiero w tie-breaku drugiego seta, a z Maríą Lourdes Carlé wygrała 7:5, 7:5. W Tolentino było podobnie: kilka razy odrabiała straty na początku meczów, a z każdym dniem grała pewniej.

Panie grały już ze sobą raz, na otwarcie sezonu 2025 w Auckland, na korcie twardym. Grabher wygrała wtedy 7:6(7) w trzecim secie, po przegranym pierwszym 2:6. To była inna nawierzchnia i inna faza kariery obu zawodniczek. Ten mecz pokazał jednak, że Austriaczka potrafi wygrywać spotkania, które zdają się jej uciekać.

Romero ma za sobą jeden dzień odpoczynku więcej, bo swój mecz drugiej rundy grała w środę. Myślę, że dla niej kluczowe są pierwsze gemy. Jeśli szybko narzuci tempo, ominie ją przeciąganie liny, w którym Grabher czuje się jak u siebie.

Moim okiem to najbardziej wyrównany mecz dnia. Kursy to potwierdzają: lekko faworyzują Grabher, a Romero dostaje +0.5 seta. Spodziewam się zaciętych setów z wieloma przełamaniami, więc powyżej 21.5 gema wygląda tu przekonująco, niezależnie od tego, kto wygra.

Francesca Jones — Nauhany Vitoria Leme Da Silva

Najbardziej poruszająca historia dnia ma szesnaście lat i pochodzi z Brazylii. Nauhany Vitoria Leme Da Silva, zwana po prostu Naná, jest dopiero 660. na świecie. Wyeliminowała jednak Despinę Papamichail i Luisinę Giovannini, które w rankingu zajmują miejsca w okolicach 200. To jej pierwszy ćwierćfinał na tym poziomie i gra go przed własną publicznością.

Jej pierwszy mecz był jak kwietniowa pogoda. Wyszła na kort z dolegliwościami żołądkowymi i zaczęła od mocnej gry z głębi kortu. Potem się pogubiła, kiedy Papamichail przeplatała długie wymiany skrótami. W decydującym secie też musiała gonić wynik i na koniec trochę zjadły ją nerwy. Z Giovannini była już zupełnie inną zawodniczką: biła mocno z obu stron i odbierała rywalce czas. Kiedy straciła wczesne prowadzenie, od razu odpowiedziała.

Po tym meczu Naná powiedziała po prostu: „Cieszę się każdą chwilą na korcie” (Diário do Tênis). Lubię takie zdania u nastolatek, bo zwykle oznaczają, że presja jeszcze nie zdążyła dojść do głosu. Jeden haczyk: czwartek nie był dla niej dniem wolnym, bo grała debla, i po singlu ma kolejny mecz w deblu.

Po drugiej stronie siatki stoi Jones, 98. na świecie, w 2025 roku niemal nie do ruszenia na mączce. TenisBrasil wciąż widzi w niej jedną z głównych kandydatek do tytułu. Ten sam portal pisze jednak, że od pierwszego meczu dokucza jej lewy przywodziciel.

Brytyjka i tak pokonała Marjorie Souzę 6:4, 6:3. Souza przyznała potem, że chciała „jak najwięcej gonić Jones po korcie” (TenisBrasil). Nie udało się jej tego planu zrealizować. Naná uderza mocniej i potrafi zmieniać kierunek, więc ten sam plan w jej rękach może zadziałać lepiej. Musi jednak zachować cierpliwość, bo na zmiany tempa sama bywa wrażliwa.

Jones pozostaje faworytką, a kurs 1.25 nie jest wzięty z sufitu. Przy niepewnym przywodzicielu i rozpędzonej Naná nie wierzę jednak w rozbicie. Handicap +4.5 dla Brazylijki wygląda mi na dobrze ustawiony. Nie zdziwiłbym się nawet, gdyby mecz trafił do trzeciego seta.

Alice Tubello — Jazmin Ortenzi

Wieczorny mecz zamyka dzień spotkaniem dwóch zawodniczek, które przeszły przez dwie rundy bez kłopotów. Alice Tubello z Francji otworzyła turniej wygraną nad Laurą Samson, 116. na świecie, i zaczęła od seta wygranego 6:0. Jules Harode z TennisActu napisał, że Francuzka „sprawiła dużą niespodziankę” (TennisActu). Potem w dwóch setach ograła Lunę Cinalli.

Jazmin Ortenzi z Argentyny rozkręcała się od wyrównanego pierwszego seta z Victorią Bosio. Z Lourdes Ayalą zagrała krótko i stanowczo, wygrała 6:0, 6:2 i nie dała rywalce choćby cienia szansy. Obie grały ostatnio w środę, więc wchodzą na kort równie wypoczęte. TennisActu podkreśla, że Tubello ma tu konkretny cel: podreperować pozycję przed kwalifikacjami do Australian Open.

Nie wiem o tym meczu tyle, ile bym chciał: ani o stylu, ani o drobnych przełomach w ostatnich spotkaniach. Wiem tyle, że Tubello wygrała w tym roku na mączce 40 meczów, a Ortenzi nie trafiła jeszcze na rywalkę, która by się jej postawiła. Pierwsze gemy powinny powiedzieć więcej niż wszystkie dotychczasowe wyniki.

Kursy wskazują Tubello, a jej handicap −3 wydaje mi się w miarę uczciwy. Skłaniam się ku Francuzce, ale bez przekonania. Mecz może pójść w każdą stronę, a zdecyduje to, która z nich utrzyma swoje tempo, kiedy rywalka przestanie oddawać pole.

Uraz Jones, spokój Naná i wyrównane derby

Najważniejsze pytanie tego dnia dotyczy jednego mięśnia. Jeśli przywodziciel Jones wytrzyma, Brytyjka będzie bliżej tytułu niż ktokolwiek inny w drabince. Jeśli nie, szesnastolatka z Brazylii może stać się twarzą pierwszej edycji tego turnieju. Najchętniej obejrzałbym właśnie ten mecz. Zaraz za nim stawiam pojedynek Romero Gormaz z Grabher, w którym widzę najwięcej szans na długi, wyrównany bój.

Moje przewidywania to tylko przeczucia ułożone na podstawie tego, co się w tym tygodniu wydarzyło. Warto tam zajrzeć, zanim mączka w Kurytybie znów kogoś zaskoczy.