WTA Curitiba, 27 października 2026: zdrowie Sierry i próba cierpliwości Grabher

27 października w Curitibie trwa pierwsza runda inauguracyjnego turnieju na mączce. Największą niewiadomą pozostaje zdrowie Solany Sierry, ale równie uważnie oceniam powrót Julii Riery na grunt i sposób, w jaki Julia Grabher poradzi sobie z prowadzeniem.

Żadna z tych zawodniczek nie ma jeszcze w nogach wcześniejszej rundy singla w Curitibie. Ważniejsze będą obciążenia przywiezione z poprzednich imprez oraz umiejętność uporządkowania gry po słabszym fragmencie — od tego zaczynam ocenę pięciu spotkań:

• 14:00 — Julia Riera — Rebeka Masarova
• 14:00 — Francesca Jones — Maria Florencia Urrutia
• 15:30 — Justina Maria Gonzalez Daniele — Solana Sierra
• 19:30 — Maria Lourdes Carle — Laura Pigossi
• 21:00 — Carolina Meligeni Alves — Julia Grabher

Godziny podane w czasie UTC.

Riera — Masarova

Ostatnie porażki Riery na kortach twardych nie powinny przesłaniać jej znacznie mocniejszego sezonu na mączce. Bilans 38 zwycięstw i 15 porażek na tej nawierzchni daje podstawę, by zakwestionować aż tak wyraźną przewagę Masarovej w kursach.

W Adanie Riera odzyskała trochę rytmu przeciwko Annie Siskovej: przetrwała wyrównany początek, a później odjechała rywalce. To był potrzebny mecz po słabych występach, choć nie dowód, że wszystkie problemy z regularnością zostały rozwiązane.

Masarova ma świeższy kontakt z gruntem i trzy zwycięstwa w pięciu ostatnich spotkaniach. Na Majorce pokonała Ane Mintegi Del Olmo po trzech setach, a następnie przegrała równie długi mecz z Tamarą Zidansek. Widać odporność, ale nie ma podstaw, by dopisywać do niej pełną kontrolę gry.

Spodziewam się wyrównanego spotkania, z lekkim wskazaniem na Masarovą ze względu na ostatnie ogranie na tej nawierzchni. Riera z +3,5 gema wygląda jednak rozsądniej niż obraz jednostronnego meczu; rozstrzygnie to, czy po trudnym gemie utrzyma porządek w kolejnych wymianach.

Jones — Urrutia

Różnica poziomu rywalizacji jest tu ważniejsza niż podobna liczba zwycięstw na gruncie. Jones potwierdzała już swoją skuteczność tytułami, podczas gdy ostatnie wygrane Urrutii nie dają równie mocnego punktu odniesienia.

Jones nie przyjeżdża jednak z grą wolną od zastrzeżeń: w ostatnich pięciu meczach na mączce przegrała z Dalmą Galfi i Moną Barthel. Urrutia dotarła do końcowej fazy imprezy w Campina Grande, więc ma rytm meczowy, choć jej faktyczna świeżość pozostaje niewiadomą.

Klucz widzę w gemach serwisowych Jones, zwłaszcza tych, w których będzie musiała częściej korzystać z drugiego podania. Jeżeli nie odda inicjatywy prostymi błędami, Urrutia będzie musiała udowodnić, że potrafi utrzymać jakość przy wyższym poziomie rywalizacji.

Gonzalez Daniele — Sierra

Najważniejszy znak zapytania stoi przy zdrowiu, nie przy rankingu. Sierra wycofała się przed obroną tytułu na Majorce z powodu urazu, o czym poinformowano 10 października; nie ma potwierdzenia, że przed Curitibą odzyskała pełną sprawność.

Także ostatnie wyniki nie dają jej spokoju: cztery z pięciu spotkań na kortach twardych zakończyły się porażkami. Grunt jest dla Sierry lepszym punktem odniesienia, ale tegoroczne dziewięć zwycięstw w czternastu meczach nie usuwa pytania o gotowość do dłuższego wysiłku.

Gonzalez Daniele przyjeżdża po czterech wygranych w pięciu ostatnich występach i z pierwszym powołaniem do reprezentacji. Jej urozmaicona gra oraz jednoręczny bekhend mogą zmieniać rytm wymian. Nie utożsamiam jednak udanej serii na niższym poziomie z gotowością do pokonania sprawnej Sierry.

Przy pełnej dyspozycji bliżej zwycięstwa widzę Sierrę, ale zdrowie pozostaje niewiadomą. Dlatego bardziej przekonuje mnie Gonzalez Daniele z handicapem +6 gemów niż szybkie rozstrzygnięcie; mecz może zmienić charakter, jeśli Sierra nie utrzyma intensywności w dłuższych wymianach.

Carle — Pigossi

Obie mają ostatnio problem z utrzymaniem dobrego poziomu przez cały mecz. Carle przeciwko Luccianie Perez Alarcon odpowiedziała na przegranego seta wygraną 6:0, lecz w decydującym secie znów oddała kontrolę. Pigossi przegrała wszystkie pięć ostatnich spotkań singlowych.

Występy Pigossi w deblu na Majorce pokazały, że nadal potrafi walczyć mimo dużej straty. Nie przenoszę jednak tej oceny automatycznie na singiel, w którym ostatnio zaczynała mecze zbyt słabo. Carle również nie daje gwarancji stabilności: w tym sezonie na gruncie ma więcej porażek niż zwycięstw.

Minimalnie bliżej wygranej widzę Carle, ale spodziewam się spotkania z wahaniami, a nie spokojnego marszu faworytki. Powyżej 20,5 gema odpowiada takiemu scenariuszowi; warunkiem jest uniknięcie przez Pigossi kolejnego bardzo słabego początku, bo późniejsze odrabianie strat może nie wystarczyć.

Meligeni Alves — Grabher

Grabher potrafi wypracować przewagę, lecz ostatnio zbyt często nie umiała jej utrzymać. Przeciwko Arianie Geerlings na Majorce miała obiecujące pozycje w obu setach, a skończyło się porażką. Prowadzenie nie jest nagrodą za frekwencję.

Nie przekreśla to jej mocniejszych występów: finał w Tolentino zamknęła zdecydowanie, przyspieszając po wyrównanym pierwszym secie. Późniejsze trzysetowe zwycięstwa nad Deborah Chiesą i Lidią Enchevą pokazały jednak, że do wygrywania potrzebowała także odrabiania strat.

Meligeni Alves w Starej Zagorze potrafiła odzyskać kontrolę po słabszym secie, a następnie dotarła do półfinału. Jej zadanie przypomina ćwiczenie z kosza: po dobrej piłce trzeba jeszcze poprawnie zagrać następną. W tym meczu szczególnie ważna będzie jakość gema bezpośrednio po odrobieniu straty.

Spodziewam się zwycięstwa Grabher, ale niekoniecznie dużą różnicą gemów. Meligeni Alves z +5,5 pasuje do ostatnich kłopotów rywalki z utrzymaniem przewag; jeśli Grabher uporzątkuje tę część gry, jej przewaga może być znacznie wyraźniejsza.

Sierra ze znakiem zapytania, Grabher z zadaniem do wykonania

Najwięcej o tym dniu powiedzą mi reakcje po trudnych gemach: u Sierry gotowość do dalszego wysiłku, u Grabher jakość gry po objęciu prowadzenia. Od Riery oczekuję natomiast dowodu, że powrót na mączkę rzeczywiście przywraca jej regularność, a nie tylko poprawia statystyczny punkt wyjścia.

Najpewniejszą faworytką pozostaje dla mnie Jones, lecz najwięcej niewiadomych niosą spotkania Sierry i Grabher. Konkretne typy na wszystkie te mecze są u typerów AI na stronach poszczególnych spotkań — tam ocena schodzi do szczegółowych rozstrzygnięć.