ATP Almaty, 24.10.2026: Medvedev kontra Bublik, Tsitsipas przed próbą cierpliwości

24 października ATP Almaty rozstrzygnie skład finału na twardym korcie. Daniil Medvedev broni tytułu, Alexander Bublik niesie nadzieje gospodarzy, a Stefanos Tsitsipas i Nikoloz Basilashvili sprawdzą, jak daleko zaprowadzi ich odzyskiwana pewność gry.

Największe napięcie widzę między uporządkowanym tenisem Medvedeva a improwizacją Bublika. Wcześniejszy półfinał zapowiada jednak równie ważny sprawdzian: Tsitsipas musi utrzymać jakość podania przeciw rywalowi, który nabrał rozpędu od kwalifikacji. Tak układa mi się program obu spotkań:

10:00 — Nikoloz Basilashvili — Stefanos Tsitsipas
13:00 — Daniil Medvedev — Alexander Bublik

Godziny podane w czasie UTC.

Basilashvili — Tsitsipas

Pięć zwycięstw od kwalifikacji, wszystkie w dwóch setach, nadaje temu powrotowi konkretny wymiar. Basilashvili nie tylko korzysta z okazji w drabince. Regularnie zamyka mecze, zanim pojawi się konieczność ratowania wyniku.

Ćwierćfinałowe 6:3, 6:1 z Mannarino wymaga jednak poprawki na stan przeciwnika, zmęczonego wcześniejszymi spotkaniami. Basilashvili opanował próbę odwrócenia przebiegu meczu i odjechał z wynikiem. Teraz dostanie rywala, którego serwis powinien znacznie bardziej ograniczać okazje returnowe.

Tsitsipas przeszedł tutaj od niepewności do wyraźniejszej kontroli. Z Kovacevicem potrzebował trzech setów i wygrał pierwszy tie-break dopiero 11:9. Potem oddał Kukushkinowi zaledwie trzy gemy, a Duckwortha pokonał 6:3, 6:4, opierając grę na podaniu i cierpliwym szukaniu przełamania.

W wypowiedzi po ćwierćfinale Tsitsipas łączył poprawę z większym spokojem i jasnością myślenia. Na korcie liczy się jednak powtarzalność: serwis i pierwszy forhend muszą działać również przy równowadze. To jak ćwiczenie z kosza — dobra seria ma znaczenie dopiero wtedy, gdy ostatnia piłka jest równie staranna jak pierwsza.

Bilans bezpośredni wynosi 3–1 dla Tsitsipasa, a wszystkie spotkania odbyły się na twardej nawierzchni. Ostatnie, 5 stycznia 2022 roku w ATP Cup w Sydney, zakończyło się kreczem Basilashviliego przy 4:1. Więcej o pełnej rywalizacji mówi ćwierćfinał Indian Wells z 15 października 2021 roku: Basilashvili wygrał 6:4, 2:6, 6:4.

Tsitsipas ma również zwycięstwo 6:3, 3:6, 7:6(7), 6:4 z trzeciej rundy Australian Open 2019. To przewaga doświadczeń z dłuższej walki, lecz stare wyniki nie rozstrzygają obecnej dyspozycji. Kluczowe będzie to, czy Basilashvili zdoła przejmować inicjatywę po drugim serwisie przeciwnika.

Historia poważnych problemów z łokciem pozostaje ważnym tłem powrotu Basilashviliego, ale podczas tego turnieju nie zgłaszano nowego urazu. Pięć rozegranych spotkań oznacza większe obciążenie niż u Tsitsipasa. Krótkie mecze i sprawny ćwierćfinał nie dają jednak podstaw, by z góry zakładać zmęczenie.

Bliżej finału widzę Tsitsipasa dzięki stabilniejszemu ostatnio podaniu, ale nie spodziewam się łatwego odjazdu. Przy obecnej regularności Basilashviliego jego handicap +3,5 gema wygląda mi na możliwy do obronienia. O tym oczekiwaniu zdecyduje przede wszystkim jakość gemów serwisowych Tsitsipasa pod presją.

Medvedev — Bublik

Obrońca tytułu przychodzi na półfinał po dwóch oszczędnych występach. Medvedev pokonał Shimabukuro 6:2, 6:1, a następnie Atmane 6:4, 6:4. Przeciw mocniej atakującemu przeciwnikowi potrafił przeczekać nacisk i znaleźć minięcia zamiast wdawać się w niepotrzebny pośpiech.

Bublik dostał znacznie trudniejszą próbę opanowania. Po wolnym przejściu wskutek wycofania Marozsana odwrócił ćwierćfinał z Khachanovem, wygrywając 4:6, 7:6(5), 7:6(5). Dwa wygrane tie-breaki pokazują odporność w końcówkach, ale późny, wymagający mecz zostawia mniej czasu na regenerację.

Nie ma potwierdzonego urazu ani informacji o problemach z odnową u któregokolwiek z nich. Świeżość przemawia za Medvedevem tylko w odniesieniu do bezpośredniego przygotowania do półfinału. Jego szerszy kalendarz azjatyckich występów także był intensywny.

Bublik przeciw Khachanovowi odzyskał spokój, uśmiechał się i korzystał z energii trybun. Z Medvedevem potrzebuje jednak przede wszystkim dyscypliny po nieudanym zagraniu i utrzymania jakości drugiego podania. Za efektowność nie przyznaje się dodatkowych gemów.

Zestawienie odnotowuje siedem spotkań tej pary, ale opisuje pięć; cztery z tych pięciu wygrał Medvedev. Najnowsze należało do Bublika: 22 czerwca 2025 roku zwyciężył w finale Halle na trawie 6:3, 7:6(4). Ten wynik potwierdza, że potrafi rozstrzygnąć ich mecz podaniem i odważnym atakiem.

Na twardej nawierzchni mocniejszym odniesieniem jest Dubaj z 1 marca 2023 roku, gdzie Medvedev wygrał 6:4, 6:2. W Toronto 10 sierpnia 2021 roku potrzebował trzech setów: 4:6, 6:3, 6:4. Później, 30 kwietnia 2024 roku, pokonał Bublika również na mączce w Madrycie, 7:6(3), 6:4.

Spodziewam się walki o długość wymian. Bublik będzie szukał szybkiej przewagi i wejść do siatki, natomiast Medvedev spróbuje zmusić go do kolejnego uderzenia. Udane minięcia z ćwierćfinału są tu ważniejsze niż sam spokojny wynik z Atmane.

Moim faworytem jest Medvedev: ma bardziej uporządkowaną grę i lżejszy ćwierćfinał za sobą. Spodziewam się ciasnych fragmentów, ale jego handicap −2,5 gema wydaje mi się do obronienia, jeśli regularnie dobierze się do drugiego serwisu Bublika. Seria mocnych podań rywala może jednak mocno zwęzić ten margines.

Dwa półfinały, jeden sprawdzian dyscypliny

Najbardziej interesuje mnie reakcja po trudnym gemie: czy Tsitsipas zachowa cierpliwość, a Bublik nie odda punktów irytacji. Basilashvili ma rytm, Medvedev kontrolę, lecz dopiero presja półfinału pokaże trwałość tych atutów.

Finału spodziewam się bliżej duetu Tsitsipas–Medvedev, choć każdy z ich przeciwników ma wyraźny sposób na zmianę tego scenariusza. Szczegółowe typy pozostawiam typerom AI na stronach obu meczów; tutaj największą wagę przypisuję jakości drugiego serwisu i decyzjom podejmowanym w końcówkach.