WTA Ningbo, 22 października 2026: Jovic sprawdzi Paolini, Rybakina wraca z pytaniem o zdrowie

Druga runda WTA w Ningbo 22 października przynosi kilka zwycięstw do sprawdzenia. Paolini awansowała mimo dużego przestoju, Shnaider musiała ratować trudne sytuacje, a Rybakina dopiero pokaże, ile zostało po ostatnich problemach zdrowotnych.

Na twardych kortach nie wystarczy mocne otwarcie: ważniejsze będzie utrzymanie jakości podania i porządku w wymianach, kiedy wynik zacznie ciążyć. W tych czterech spotkaniach szukam przede wszystkim odpowiedzi na pytanie o powtarzalność:

• 05:00 — Iva Jovic — Jasmine Paolini
• 06:30 — Katarzyna Kawa — Belinda Bencic
• 08:00 — Alexandra Eala — Diana Shnaider
• 11:00 — Elena Rybakina — Polina Kudermetova

Godziny podane w czasie UTC.

Jovic — Paolini

Zwycięstwo nad Kalininą nie oznacza jeszcze, że Paolini odzyskała stabilność. Wygrała 6:2, 7:5, ale po opanowaniu pierwszego seta niemal oddała drugiego, zanim serią wygranych gemów zamknęła mecz. Odporność, nie regularność — tak oceniam ten występ.

Jovic zaczyna turniej po wolnym losie, więc nie ma jeszcze miejscowego sprawdzianu formy. W Wuhan przegrała z Chwalinską 4:6, 1:6; po wyrównanym początku coraz częściej myliła się w wymagających fizycznie wymianach. Paolini może spróbować zmusić ją do ponownego zdawania właśnie takiego egzaminu.

Historia rywalizacji daje jednak Jovic mocny argument. Paolini prowadzi 2–1, lecz ostatni mecz przegrała 23 stycznia 2026 roku w trzeciej rundzie Australian Open: 2:6, 6:7(3). To najświeższe spotkanie i, podobnie jak dwa wcześniejsze, rozegrane na hardzie.

Wcześniej Paolini wygrała 8 marca 2025 roku w drugiej rundzie Indian Wells 7:6(3), 1:6, 6:3. Następnie 27 sierpnia, również w drugiej rundzie, pokonała Jovic w US Open 6:3, 6:3. Układ sił już raz się odwrócił, więc doświadczenie Paolini nie zamyka tej rozmowy.

Moim okiem kluczowe będą gemy po słabszym fragmencie: spokojna rutyna przed podaniem i brak pośpiechu przy drugim serwisie. Paolini ma już rytm meczowy, ale również występ w deblu; Jovic nie poniosła tu jeszcze takiego obciążenia. Nie traktuję jednak tej różnicy jako dowodu przewagi fizycznej.

Nieznacznie bliżej zwycięstwa widzę Jovic, która w tym sezonie wygrała na hardzie 27 z 39 spotkań, przy 12 zwycięstwach Paolini w 22 meczach. Spodziewam się jednak oporu i raczej wyniku powyżej 20.5 gema niż krótkiego spotkania. Warunkiem jest ograniczenie błędów, które rozbiły grę Jovic w Wuhan.

Kawa — Bencic

Awans Kawy ma większą wartość niż sugeruje sam wynik ze Snigur. Po pierwszym secie przegranym 1:6 przetrwała długą przerwę deszczową, wróciła pod zamknięty dach i wygrała kolejne partie 6:2, 6:4. Wcześniej były frustracja i rozbita rakieta. Rakieta nie odpowiada za realizację planu.

Nie wszystkie wcześniejsze zwycięstwa Kawy były pełnymi sprawdzianami: oba spotkania kwalifikacyjne zakończyły się kreczami rywalek. Bencic też ma za sobą skrócony występ, bo Ostapenko zrezygnowała przy wyniku 6:3, 1:1 dla Szwajcarki. Taki awans oszczędza siły, lecz niewiele mówi o gotowości do długiej walki.

U Bencic pozostaje dodatkowo pytanie o lewe udo, mocno oklejone podczas porażki w Wuhan. Brakuje potwierdzenia, że problem całkowicie ustąpił. Kawa potrzebuje spokojniejszego początku, bo kolejny set oddany tak łatwo jak ze Snigur może już nie pozostawić miejsca na odwrócenie meczu.

Za faworytkę nadal uważam Bencic: jej 17 zwycięstw w 26 tegorocznych meczach na hardzie daje solidniejszą podstawę niż bilans Kawy 5–6. Nie widzę jednak równie mocnych podstaw do pogromu. Kawa z handicapem +6.5 wygląda mi rozsądniej niż oczekiwanie szybkiego rozstrzygnięcia, o ile od początku utrzyma własne podanie.

Eala — Shnaider

Wygrana Eali z Parry 6:3, 6:1 przerwała serię trzech porażek i przyniosła coś ważniejszego od samego awansu: coraz spokojniejsze prowadzenie wymian. Początek był jeszcze nierówny, ale później Eala lepiej pilnowała błędów. To dobry punkt wyjścia, nie dowód trwałej przemiany.

Shnaider pokonała Putintsevą 7:5, 7:6(4), choć musiała odrabiać wyraźną stratę i bronić piłek setowych. Sama oceniała, że nie pokazała najlepszego tenisa, a uwagę rozpraszały jej zbędne myśli. Wytrzymała presję, lecz stworzyła sobie zbyt wiele sytuacji awaryjnych.

Obie grają lewą ręką i nie mają w danych wcześniejszego bezpośredniego spotkania. Spodziewam się, że głębokość uderzeń będzie tu ważniejsza od pojedynczych efektownych przyspieszeń. Eala potrzebuje powtarzalności jak przy ćwiczeniu z kosza: kolejna piłka ma wymagać od rywalki pracy, a nie zapraszać do ataku.

Shnaider przekonuje mnie nieco bardziej, bo przed Ningbo potrafiła pokonać Muchovą 7:5, 6:3, a z ostatnich pięciu meczów wygrała cztery. Eala miała jednak lżejsze otwarcie i dłuższy odpoczynek. Nie przesądzam, czy przełoży się to na przewagę w końcówkach.

Widzę Shnaider minimalnie bliżej wygranej, ale raczej po walce niż dzięki stałej kontroli. Linia powyżej 21.5 gema pasuje mi do tego obrazu, jeśli Eala zachowa dyscyplinę z drugiej części meczu z Parry. Gdy Shnaider od razu uporządkuje grę, spotkanie może być wyraźnie krótsze.

Rybakina — Kudermetova

Obrona tytułu zaczyna się od pytania o swobodę ruchu, nie o siłę uderzeń. Rybakina wycofała się z Wuhan z powodu utrzymujących się problemów w obrębie podudzia i stopy. Trenowała już w Ningbo, ale trening nie potwierdza jeszcze pełnej gotowości meczowej.

Ostatni występ w Pekinie zakończyła porażką z Charaevą 6:3, 4:6, 3:6. Wcześniej pokonywała między innymi Sabalenkę i Gauff, więc nie sprowadzałbym jej poziomu do jednego nieudanego meczu. Tegoroczne 36 zwycięstw w 44 spotkaniach na hardzie pokazuje skalę możliwości, o ile zdrowie pozwala je wykorzystać.

Kudermetova ma już za sobą dwa wygrane mecze kwalifikacyjne oraz zwycięstwo nad Bucsą 7:6(5), 6:2. Jest ograna w miejscowych warunkach, ale teraz poziom trudności rośnie. Jedyne wcześniejsze spotkanie wygrała Rybakina 20 czerwca 2023 roku w pierwszej rundzie w Berlinie, 6:4, 6:2 na trawie — to odległy i nawierzchniowo inny punkt odniesienia.

Najwięcej powiedzą mi powroty Rybakiny do równowagi po szerokich piłkach. Spodziewam się, że Kudermetova spróbuje wydłużać takie fragmenty, zamiast ograniczyć mecz do wymiany mocnych uderzeń. To przewidywany kierunek gry, niepotwierdzony plan jej zespołu.

Przy sprawnym poruszaniu się Rybakinę widzę zdecydowanie bliżej zwycięstwa, prawdopodobnie w dwóch setach. W takim wariancie poniżej 20.5 gema ma sens, ale nie mam pewności pozwalającej oddzielić tę linię od pytania o zdrowie. Jeśli ruch będzie ograniczony, przewaga sportowa może nie wystarczyć do szybkiego zamknięcia meczu.

Paolini szuka ciągłości, Rybakina swobody

Najbardziej interesuje mnie dziś jakość gry po pierwszym kryzysie. Jovic i Paolini mają co poprawiać w utrzymywaniu poziomu, Eala musi potwierdzić odzyskany spokój, a u Bencic i Rybakiny ocena tenisa pozostaje związana z oceną ruchu.

Więcej znaczenia przypisuję więc trudnym utrzymaniom podania niż efektownym początkom. Moje oczekiwania wyznaczają ogólny obraz tych spotkań; konkretne typy typerów AI znajdują się na stronach poszczególnych meczów, wraz z bardziej szczegółowym rozbiciem możliwych rozstrzygnięć.