ATP Almaty, 19 października 2026: pożegnanie Kukushkina i próba regularności Cilicia

Pierwsza runda ATP w Almaty 19 października 2026 roku ma wyraźny punkt ciężkości: Mikhail Kukushkin rozpoczyna pożegnalny turniej. Na krytych kortach twardych emocje będą jednak tylko częścią zadania. O dalszej grze zdecydują także rytm serwisu i wytrzymałość w trudnych gemach.

Marin Cilic spotka rywala sprawdzonego już w kwalifikacjach, a Adrian Mannarino wróci do niewygodnej rywalizacji z Aleksandarem Vukiciem. Szczególnie interesuje mnie, kto utrzyma jakość po pierwszym niepowodzeniu. W tej kolejności układa mi się pięć najciekawszych spotkań:

• 06:30 — Miomir Kecmanovic — James Duckworth
• 06:30 — Thiago Agustin Tirante — Facundo Diaz Acosta
• 08:00 — Adrian Mannarino — Aleksandar Vukic
• 09:30 — Marin Cilic — Nikoloz Basilashvili
• 14:30 — Mikhail Kukushkin — Stefanos Sakellaridis

Godziny podane w czasie UTC.

Kecmanovic — Duckworth

Niedawni partnerzy deblowi z US Open mają teraz do uporządkowania własny singiel. Kecmanovic wygrał tylko jeden z pięciu ostatnich meczów, Duckworth przegrał wszystkie pięć. Znajomość przeciwnika nie zastąpi żadnemu z nich pewności przy drugim serwisie.

Kecmanovic rozpoczął występ w Szanghaju od zwycięstwa nad Shimabukuro 6:2, 6:4, ale później uległ Mensikowi i Shevchence. Duckworth po słabym otwarciu z Hurkaczem doprowadził drugiego seta do tie-breaka, lecz następnie przegrał z Draxlem 4:6, 4:6. Poprawa na chwilę to jeszcze nieodzyskana forma.

Spodziewam się, że Kecmanovic będzie próbował uporządkować wymiany z głębi kortu, a Duckworth skracać mu czas na przygotowanie uderzenia. Serb jest dla mnie nieznacznie bliżej wygranej, ale handicap +2,5 gema dla Duckwortha ma uzasadnienie. Przy tak chwiejnej formie obu nie widzę podstaw do oczekiwania łatwego meczu faworyta.

Tirante — Diaz Acosta

Argentyńskie spotkanie najlepiej pokazuje różnicę między dobrą formą ogólną a przygotowaniem do konkretnej nawierzchni. Diaz Acosta wygrał w tym sezonie 48 meczów na mączce, lecz na kortach twardych tylko jeden z sześciu. Tirante częściej potrafi na nich narzucić własne warunki.

W Szanghaju Tirante pokonał Medjedovicia 6:4, 6:2, a przeciw Jodarowi wygrał pierwszego seta dzięki skutecznemu podaniu i przejęciu inicjatywy. Po korektach rywala stracił jednak kontrolę. Diaz Acosta ostatnio nie wygrał seta ani z Borgesem, ani z Mochizukim.

Jedyny bezpośredni mecz wygrał Diaz Acosta: 9 lutego 2024 roku w drugiej rundzie w Cordobie zwyciężył 6:2, 6:7(5), 6:2. Była to jednak mączka, więc tego wyniku nie przenoszę wprost do hali. Leworęczne zagrania Diaza Acosty mogą przeszkadzać, ale muszą dawać mu pozycję do ataku, nie tylko przedłużać wymianę.

Mannarino — Vukic

Lepsze ostatnie zwycięstwo należy do Mannarino, lecz historię tej rywalizacji napisał dotąd Vukic. Francuz pokonał w Szanghaju Cobollego 6:1, 4:6, 6:3. Najważniejszy był powrót do porządku po stracie drugiego seta, choć późniejsza porażka z Khachanovem zatrzymała ten rozpęd.

Vukic w Jinan wygrał z Matsuoką, po czym zdobył zaledwie trzy gemy przeciw Machacowi. Wcześniejszego przerwanego meczu z Zhu nie da się rzetelnie objaśnić: brakuje informacji o przyczynie i ewentualnych dalszych dolegliwościach. Późniejsze występy potwierdzają udział w rywalizacji, nie pełnię zdrowia.

Vukic prowadzi 2–0 w bezpośrednich spotkaniach. W drugiej rundzie Winston-Salem 19 sierpnia 2024 roku wygrał na kortach twardych 7:6(5), 2:6, 6:1. Następnie 17 października, również w drugiej rundzie, pokonał Mannarino w hali w Almaty 7:6(4), 6:3.

Ten drugi wynik waży więcej niż odległe porównania formy: Vukic poradził sobie z tym przeciwnikiem w tym samym miejscu i potrafił bronić podania pod presją. Mannarino powinien zmuszać go do samodzielnego nadawania piłce tempa. Dla Australijczyka kluczowe będzie odróżnienie okazji do ataku od zaproszenia do błędu.

Mimo bilansu spotkań nieco bliżej zwycięstwa widzę Mannarino, bo jego ostatni udany występ daje solidniejszy punkt odniesienia. Nie oczekuję jednak spokojnego przebiegu. Powyżej 22,5 gema wydaje mi się możliwe, jeśli Vukic ponownie utrzyma dyscyplinę we własnych gemach serwisowych.

Cilic — Basilashvili

Renoma Cilicia spotyka się z przewagą bieżącego ogrania Basilashviliego. Chorwat przegrał cztery z pięciu ostatnich meczów, a w kilku spotkaniach po konkurencyjnym początku wyraźnie tracił jakość. To nie dowód problemów kondycyjnych, ale wystarczający powód, by pytać o utrzymanie poziomu.

Przeciw Fery'emu w Szanghaju Cilic po tie-breaku zdobył w drugim secie tylko gema. W Jinan zdołał odpowiedzieć na stratę seta z Waltonem i wygrał 6:3, 3:6, 6:1, lecz następnie uległ Watanukiemu. Potrzebuje powtarzalności, nie pojedynczego efektownego fragmentu.

Basilashvili przeszedł w Almaty kwalifikacje, pokonując Daniela 6:2, 7:5 oraz Waltona 6:4, 7:6(4). To konkretna poprawa po urazie, przez który przerwał mecz z Mannarino w Szanghaju. Nie podano jednak diagnozy ani potwierdzenia pełnego wyleczenia.

Cilic wygrał oba wcześniejsze spotkania. W drugiej rundzie w Stuttgarcie 10 czerwca 2021 roku zwyciężył na trawie 6:3, 6:2. Istotniejszy jest mecz pierwszej rundy w Szanghaju z 1 października 2025 roku: na kortach twardych pokonał Basilashviliego 6:3, 7:6(5).

Moim okiem rozstrzygnie się to przy ataku z mniej wygodnej pozycji. Mocne uderzenie z piłki podanej z koszyka to nie to samo co ponowienie ataku po głębokim returnie. Cilic musi zachować porządek po pierwszej obronionej akcji rywala, a Basilashvili potwierdzić swobodę ruchu także w defensywie.

Minimalnie bliżej wygranej widzę Basilashviliego ze względu na dwa rozegrane tutaj mecze, ale obraz pozostaje nieostry. Powyżej 23,5 gema pasuje do scenariusza wyrównanej walki, nie do pewnego wniosku. Zdrowie Gruzina i zdolność Cilicia do utrzymania jakości mogą równie dobrze skrócić spotkanie.

Kukushkin — Sakellaridis

To może być ostatni zawodowy mecz Kukushkina. Zapowiedział, że Almaty będzie jego pożegnalnym turniejem, więc stawka wykracza poza awans do drugiej rundy. Za zasługi gema się jednak nie przyznaje.

Największą niewiadomą pozostaje aktualna gotowość do gry. Ostatnie występy wskazane w zestawieniu Kukushkina pochodzą z sezonu trawiastego, a świeżych informacji o treningach brakuje. Jednocześnie sezonowy bilans 18 zwycięstw i dziewięciu porażek w hali przypomina, że te warunki potrafi wykorzystywać.

Sakellaridis przyjechał po trzech porażkach, ale kwalifikacje zmieniły jego sytuację. Pokonał Bar Biryukova 6:2, 6:3, a następnie Shevchenkę 7:6(4), 6:4. Zwłaszcza drugie zwycięstwo daje mu doświadczenie gry pod presją już na tutejszym korcie.

Spodziewam się, że Kukushkin spróbuje odbierać przeciwnikowi czas, zanim wymiany staną się próbą wydolności. Sakellaridis nie musi od razu szukać rozstrzygnięcia każdym uderzeniem. Cierpliwość i zmuszanie weterana do kolejnych dokładnych zagrań mogą być skuteczniejsze od pośpiechu.

Bliżej zwycięstwa widzę Sakellaridisa, przede wszystkim dzięki rytmowi uzyskanemu w kwalifikacjach. Handicap −2,5 gema wydaje mi się do obrony, jeśli mecz zacznie wymagać dłuższego wysiłku. Nie przesądzam jednak szybkiego zakończenia: umiejętności Kukushkina w hali dają mu argumenty, których sama pożegnalna atmosfera nie musi dostarczać.

Pożegnanie Kukushkina, sprawdzian ciągłości Cilica

Najwięcej znaczenia przypisuję dziś temu, co wydarzy się po pierwszym słabszym fragmencie. Cilic potrzebuje utrzymać jakość, Tirante nie oddać inicjatywy, a Kukushkin sprawdzić, ile turniejowego rytmu zostało po przerwie. To różne zadania, ale każde wymaga dyscypliny.

Od Sakellaridisa i Vukicia oczekuję przede wszystkim cierpliwości wobec niewygodnych przeciwników. Moje oceny dotyczą przebiegu spotkań; konkretne typy pozostawiam typerom AI, którzy na stronach meczów rozpisują te zestawienia bardziej szczegółowo.