Półfinały w Lublanie: Weteranka z armatą i wyczerpana Włoszka na drodze czeskiej rewelacji

Dziewiętnasty września w Lublanie to dzień prawdy dla czterech półfinalistek, a zestawienie par na tym etapie WTA Ljubljana wygląda jak scenariusz napisany przez złośliwego reżysera. Na mączce zobaczymy dwa skrajnie różne widowiska. Z jednej strony mamy zawodniczkę, która przez cały tydzień balansuje na krawędzi przetrwania, wychodzącą na kort przeciwko tenisistce grającej z chirurgiczną precyzją. Z drugiej strony czeka nas brutalne, generacyjne zderzenie – potężna siła pierwszego uderzenia weteranki rzucona na pożarcie szybko biegającej, dojrzewającej taktycznie młodości.

Lubię takie dni, bo tu nie ma miejsca na kalkulacje, a wczorajsze zmęczenie zaczyna krzyczeć głośniej niż taktyka nakreślona w szatni. Oto zestawienie meczów, w których poszukam dziś tenisowej prawdy:

• 10:00 — Samira De Stefano — Laura Samson
• 11:30 — Mona Barthel — Noemi Basiletti

Godziny podane w czasie UTC.

Samira De Stefano — Laura Samson

To jest ten moment turnieju, w którym paliwo w baku staje się ważniejsze niż czysty talent. Samira De Stefano gra w Lublanie turniej życia, ale płaci za to gigantyczną cenę. Jej wczorajszy ćwierćfinał z Alice Tubello trwał prawie trzy godziny, przypominał jazdę bez trzymanki i pochłonął absurdalne ilości energii. Leworęczna Włoszka od kilku dni po prostu odmawia przegrywania. Sama przyznała po jednym z wcześniejszych, równie ważnych meczów: „Jestem naprawdę bardzo zadowolona ze swojego występu, dałam z siebie wszystko od samego początku… to cel, który trzeba osiągać krok po kroku”, jak cytuje Spazio Tennis. Problem w tym, że te kroki zaczynają być bardzo ciężkie.

Po drugiej stronie siatki staje 18-letnia Laura Samson, która w rankingu (118. miejsce) już dawno odjechała 22-letniej Włoszce (257. pozycja). Czeszka w ćwierćfinale z Anastasiią Sobolievą spędziła na korcie ledwie godzinę z małym hakiem. Ubiegłoroczne problemy z mononukleozą to już tylko wpis w karcie zdrowia, bo Samson fruwa po mączce aż miło. Zresztą zawodniczka sama czuje krew, mówiąc dla Tenisovy Svet: „Jak dotąd mączka w profesjonalnym tourze bardziej mi leży”. Czeszka buduje punkty z ogromnym spokojem, świetnie czuje geometrię kortu i potrafi narzucić mordercze tempo na returnie.

Kluczem do tego meczu jest zdolność De Stefano do niszczenia rytmu. Włoszka ze swoim leworęcznym forhendem potrafi wygonić rywalkę poza korytarz deblowy i ruszyć do siatki. Jeśli jednak utknie w przebijaniu z głębi kortu, Samson po prostu ją zabiega. Włoszka musi skracać wymiany, inaczej jej nogi nie wytrzymają tego tempa.

Mona Barthel — Noemi Basiletti

Mona Barthel rozgrywa w tym tygodniu turniej bezbłędny. 36-letnia Niemka po prostu wychodzi na kort i rozstrzeliwuje rywalki. Przy 185 centymetrach wzrostu Barthel potrafi uderzyć z góry tak płasko i mocno, że piłka na mączce ledwie się odbija. Jej wczorajszy ćwierćfinał z Mią Ristic to była egzekucja. Niemka nie bawi się w długie wymiany – uderza wcześnie, przejmuje środek kortu i dyktuje warunki. Plotki o jej wcześniejszych problemach zdrowotnych można włożyć między bajki, bo w Lublanie porusza się znakomicie.

Z kolei Noemi Basiletti to melodia przyszłości, która zaczyna grać już dzisiaj. 20-letnia Włoszka uczy się dorosłego tenisa w imponującym tempie. Jej trener, Federico Maccari, tłumaczy w wywiadzie dla OA Sport: „Urodziła się z talentem, a ten talent trzeba teraz pielęgnować”. Basiletti świetnie przepracowała ćwierćfinał z Ekaterine Gorgodze, pokazując, że potrafi przetrwać napór i ukarać rywalkę z krótszej piłki. Sama zawodniczka doskonale rozumie różnicę poziomów, mówiąc wprost: „Tutaj zawsze musisz sam iść po punkt” (SuperTennis). W trudnych momentach nie panikuje, co udowodniła w pierwszej rundzie, gdzie potrafiła uspokoić grę, kiedy mecz zaczął jej się wymykać.

To jest podręcznikowe starcie stylów. Barthel chce zamknąć punkt w trzech uderzeniach, Basiletti potrzebuje dłuższego dystansu, żeby zmusić wysoką Niemkę do biegania. Włoszka nie może stać w miejscu, musi szukać głębokości i nagłych zmian kierunku. Jeśli Basiletti odda inicjatywę na początku gema serwisowego, Barthel zmiecie ją z kortu returnem.

Mamy tu ogromny znak zapytania o to, jak Barthel zareaguje na prawdziwy opór, którego do tej pory w Lublanie nie uświadczyła. Kursy wystawiają Niemkę w roli faworytki (1.61), ale 20-latka z Włoch jest wystarczająco bystra na korcie, żeby przedłużyć to spotkanie. Widzę tu sporo przełamań i walkę na wyniszczenie, jeśli Basiletti przetrwa pierwszą nawałnicę. Linia na powyżej 22 gemów po kursie 1.95 wydaje mi się w tym układzie bardzo intrygująca, bo spodziewam się, że młodość w końcu postawi tu twarde warunki.

Próba sił i test na przetrwanie

Półfinały w Lublanie dadzą nam ostateczną odpowiedź na pytanie, czy mączka wybacza braki w przygotowaniu fizycznym. Moim zdaniem nie wybacza, dlatego z fascynacją będę patrzył, jak De Stefano próbuje oszukać własny organizm w starciu z maszynowo grającą Samson. Z kolei pojedynek Barthel z Basiletti to świetny materiał poglądowy na to, jak stary dobry agresywny tenis radzi sobie z nowoczesną, atletyczną obroną. Tu nikt nie odpuści ani centymetra kortu.

Szukającym twardej matematyki i chłodnej analizy prawdopodobieństwa przypominam, że dedykowane modele sztucznej inteligencji na stronach poszczególnych meczów mielą już te liczby i mają gotowe, ostateczne wyliczenia. Kort zweryfikuje wszystko, a mączka przyjmie każdą kroplę potu.