Ćwierćfinał w Hongkongu bez taryfy ulgowej: odmieniona Sonmez czy Liu z chłodną głową?

Ćwierćfinał turnieju WTA na twardych kortach w Hongkongu zapowiada się jak rasowy dreszczowiec z końca sezonu. Sklasyfikowana na 67. miejscu w rankingu Zeynep Sonmez zmierzy się ze 102. rakietą świata, Claire Liu. Obie zawodniczki przywiozły tu bagaż jesiennych wzlotów i upadków, ale w tym tygodniu prezentują zdecydowanie lepszą kontrolę nad wydarzeniami na korcie.

Zeynep Sonmez: od desperackiej obrony do pełnej dominacji

Największym atutem Sonmez w Hongkongu jest sposób, w jaki radzi sobie pod presją. W starciu z potężnie uderzającą Dajaną Jastremską przetrwała trudny moment przy własnym podaniu w końcówce pierwszego seta, zdobyła kluczowe przełamanie, a potem zamknęła partię mimo kolejnego zrywu rywalki. W drugim secie przejęła inicjatywę znacznie wcześniej i już jej nie oddała, przechodząc z głębokiej defensywy do pełnego dyktowania warunków.

Kolejny mecz z Miką Stojsavljevic wymagał od niej zupełnie innego rodzaju zimnej krwi. Pierwsza partia rozstrzygnęła się dopiero w tie-breaku, ale Sonmez potrafiła zamknąć to trudne spotkanie bez konieczności rozgrywania decydującego seta. To pokazuje jej ostrość w kluczowych momentach, choć wcale nie oznacza, że dominowała na korcie od pierwszej do ostatniej piłki.

Wcześniejsze tygodnie azjatyckiego tournée nakazują jednak pewną ostrożność w zachwytach. W Wuhanie stoczyła długi bój z Juliją Putincewą, a w Kantonie dobrze zaczęła mecz z Jil Teichmann, lecz w obu przypadkach nie potrafiła przekuć dobrego startu w końcowy sukces. Z kolei w Osace odrobiła stratę seta i przełamania w starciu z Mayą Joint, by w kolejnej rundzie z Ann Li szybko stracić ten z trudem wypracowany impet.

W Hongkongu Sonmez wyraźnie poprawiła zarządzanie meczem, choć jej forma w ostatnich tygodniach przypominała kolejkę górską. Na miejscu czuje się jednak znakomicie, chwali otoczenie i czerpie inspirację od swoich tenisowych przyjaciółek, takich jak Alexandra Eala czy Eva Lys. W meczu z Jastremską miała też po swojej stronie większą część publiczności, co wyraźnie dodawało jej skrzydeł.

Claire Liu: odinstalowany Instagram, obronione piłki meczowe i plastry na kolanie

Claire Liu rozpoczęła turniej od zwycięstwa nad Tatianą Prozorową, które było czymś więcej niż tylko rutynowym spacerkiem. Prozorowa grała wcześniej dobrze w Singapurze i Kantonie, ale Liu szybko przejęła kontrolę, zamknęła pierwszego seta niezwykle czystym gemem serwisowym i cierpliwie utrzymała przewagę w drugiej partii mimo chwilowych problemów na jej starcie.

Prawdziwym testem charakteru był jednak mecz z Katie Boulter, pełen gwałtownych zwrotów akcji. Liu straciła podanie już na samym początku i wypuściła z rąk szansę na wcześniejsze zamknięcie pierwszego seta, ale nieustannie wywierała presję i ostatecznie zapisała go na swoim koncie. W drugiej partii Boulter odrobiła stratę przełamania, lecz Liu wybroniła niezwykle trudnego gema serwisowego, by w samej końcówce zadać decydujący cios na returnie.

Zdolność do wychodzenia z opresji Liu pokazała już w Kantonie, gdzie obroniła piłki meczowe w końcówce drugiego seta przeciwko Antonii Ruzic i odwróciła losy pojedynku. Późniejszy awans kosztem Kateriny Siniakowej był jednak efektem walkowera, a nie kolejnego popisu na korcie, po czym przyszła porażka po walce ze wschodzącą gwiazdą Xinran Sun. Mimo wcześniejszych potknięć w Wuhanie i Osace, niedawny tytuł niższej rangi w Barranquilli udowodnił, że Liu potrafi wygrywać całe turnieje, a teraz marzy o pierwszym trofeum w głównym cyklu WTA.

To jej ostatni występ w sezonie, dlatego za radą trenera stara się cieszyć grą i nie traktować tego startu jak ostatecznego sądu nad kolejnym rokiem. Aby oczyścić głowę, usunęła nawet z telefonu Instagram przez ciągłe obraźliwe wiadomości, w których filtrowaniu pomaga jej teraz chłopak, a dodatkową energię dało jej spotkanie z rodziną w Kantonie. Na korcie uwagę zwraca jej otejpowane prawe kolano, choć sama zawodniczka bagatelizuje sprawę i nazywa to drobnymi dolegliwościami wynikającymi z dużej liczby gier.

Klucz do półfinału: wolniejszy kort, doba odpoczynku i sztuka utrzymania przewagi

Warunki w Hongkongu wymagają żelaznych płuc i ogromnej cierpliwości. Katie Boulter oceniła wcześniej, że tutejsze korty są cięższe i wolniejsze niż w Osace, co oznacza znacznie mniej darmowych punktów z podania i bardziej wyczerpujące wymiany. Żadna z ćwierćfinalistek nie gra tutaj w deblu, więc obie mogą rzucić wszystkie siły na pojedynki singlowe.

W takich okolicznościach serwis musi otwierać wymianę, ale kluczowe będzie uderzenie zaraz po nim. Liu pokazała już, że potrafi świetnie kontrolować swoje gemy serwisowe, jednak pytanie brzmi, czy utrzyma tę przewagę, gdy Sonmez zacznie regularnie wprowadzać return do gry. Z kolei Sonmez musi znaleźć złoty środek między twardą obroną w trudnych momentach a przejmowaniem inicjatywy, by nie wpadać w pasywność ani nie szukać zbyt pospiesznych kończących uderzeń.

Kalendarz turniejowy faworyzuje przed tym spotkaniem jedną ze stron. Liu zakończyła swój mecz drugiej rundy czwartego listopada, podczas gdy Sonmez walczyła na korcie dzień później, co daje jej rywalce więcej czasu na regenerację przed piątkowym starciem. Przy przedłużającym się pojedynku zarówno ten dodatkowy dzień odpoczynku, jak i oklejone kolano Liu mogą odegrać istotną rolę.

W tym meczu szybkie przełamanie na starcie wcale nie musi oznaczać końca emocji. Obie tenisistki udowodniły w ostatnich tygodniach w Osace i Kantonie, że potrafią wracać do gry z zupełnie beznadziejnych sytuacji. O awansie zadecyduje to, czy Sonmez utrzyma swoją nową, hongkońską stabilność przez cały dystans spotkania, czy też Liu ponownie lepiej rozegra najbardziej nerwowe końcówki setów.