Rewanż po tygodniu i nerwy przy zamykaniu: Alex Michelsen kontra Arthur Fils w Bazylei

Korty kryte w Bazylei ledwo zdążyły ostygnąć po pierwszej rundzie, a już dostajemy film akcji z dobrze znaną obsadą. W drugiej rundzie Swiss Indoors Basel trzydziesty czwarty w rankingu Alex Michelsen znów stanie naprzeciw ósmego na świecie i rozstawionego z dwójką Arthura Filsa. Panowie grali ze sobą w zeszłym tygodniu w Brukseli i najwyraźniej tak im się spodobało wypuszczanie przewagi z rąk, że postanowili powtórzyć ten dreszczowiec w Szwajcarii.

Alex Michelsen: kanonada pod siatką i lekcje domykania meczów

Michelsen wszedł w ten turniej z drzwiami, odwracając losy spotkania z Boticem van de Zandschulpem po przegranym pierwszym secie. Zrewanżował się rywalowi za niedawną porażkę w Szanghaju, choć był to raczej ciężki bój w okopach niż spacerek. Wcześniej w Brukseli Amerykanin pokazał chłodną głowę, gdy odprawił żegnającego się z tenisem Davida Goffina dzięki żelaznej konsekwencji i małej liczbie niewymuszonych błędów.

Jego tenis opiera się na odważnym wchodzeniu w kort po mocnym podaniu i ciężkich uderzeniach z głębi, co dało mu przełom podczas US Open. Problem zaczyna się wtedy, gdy trzeba postawić kropkę nad i, bo w Nowym Jorku z Francesem Tiafoe podawał na mecz, potem miał przewagę w decydującym secie, a jednak wypuścił wygraną. Podobnie było w Tokio z Carlosem Alcarazem, gdzie na początku dyktował warunki i gonił rywala po narożnikach, ale w trzeciej partii paliwo całkowicie się skończyło.

Sam Michelsen podchodzi do tych lekcji z optymizmem, powtarzając po porażce z Filsem w Brukseli, że zbiera doświadczenie i w końcu odwróci kartę. W europejskiej części sezonu w hali pomaga mu domowa atmosfera, bo w Belgii mieszkał u swojego trenera Kristofa Vliegena i trenował w jego klubie. Obaj tenisiści grali swoje pierwsze mecze dwudziestego siódmego października, więc dzień przerwy przed czwartkowym starciem pozwoli Michelsenowi spokojnie zregenerować siły po trzysetowej batalii.

Arthur Fils: pościg za Turynem i sztuka gubienia koncentracji

Arthur Fils walczy w Bazylei o udział w kończących sezon finałach ATP w Turynie, a na otwarcie pokonał bez straty seta Giovanniego Mpetshiego Perricarda. Rywal dysponował potężnym podaniem, więc Fils musiał wykazać się anielską cierpliwością przy kolejnych niewykorzystanych szansach na returnie. Ostatecznie zdominował tie-break w pierwszym secie, w drugim zdobył późne przełamanie i zamknął mecz bez dodatkowych dramatów.

Ta cierpliwość to miła odmiana, bo ostatnie tygodnie Filsa przypominały jazdę kolejką górską bez trzymanki. W półfinale w Brukseli z Janem-Lennardem Struffem grał przeciętnie, ale walczył, po czym podawał na mecz w decydującym secie i oddał gem serwisowy przez złe decyzje, błąd w ataku oraz nieskuteczne wypady do siatki. Z kolei w Szanghaju sam przyznał się do złych wyborów przy break pointach, co skończyło się nerwami i połamaną rakietą, a w Tokio z Valentinem Vacherotem wypuścił korzystny wynik mimo świetnej obrony.

Potencjał Filsa jest jednak ogromny, co udowodnił w tym samym Tokio w starciu z Tiafoe, gdzie imponował podaniem pod presją i pełną koncentracją. W boksie wspiera go Goran Ivanisević, który dobrze przygotował go do gry na kortach krytych i daje mu dużo swobody, interweniując tylko w razie wyraźnej potrzeby. Sam zawodnik głośno buduje aurę pewności siebie, twierdząc w wywiadach, że to rywale boją się jego, gdy wychodzi na kort, a nie odwrotnie.

Zderzenie stylów w hali: kto pierwszy mrugnie przy break poincie?

Zeszłotygodniowe starcie w Brukseli pokazało dokładnie, czego możemy spodziewać się w czwartek na twardej nawierzchni pod dachem. Fils wygrał tamten mecz, ale w drugim secie roztrwonił przewagę przełamania, musiał bronić piłek setowych i dopiero po długim tie-breaku wyszarpał awans. Michelsen udowodnił wtedy, że potrafi wrócić do gry ze sporej straty i zachwiać kontrolą wyżej notowanego przeciwnika, choć zabrakło mu wykończenia.

Taktycznie kluczem będzie to, czy Michelsen zdoła spychać Filsa mocnym serwisem i przygotowywać sobie wyjścia do siatki z krótkich piłek, zamiast atakować z pozycji neutralnych. Z drugiej strony sam nacisk w gemach returnowych nie da jeszcze Filsowi pełnej kontroli, bo o wszystkim zadecyduje jakość jego pierwszego uderzenia po zdobyciu przewagi w wymianie. Obaj panowie mają problem z domykaniem korzystnych sytuacji, więc wygra ten, kto po zdobyciu przełamania nie zacznie nagle sabotować własnej gry.