Hijikata kontra Etcheverry w Paryżu: pogromca Djokovicia gra o ćwierćfinał

Trzecia runda Rolex Paris Masters na twardych kortach w hali miała mieć zupełnie innych bohaterów, ale Rinky Hijikata i Tomas Martin Etcheverry postanowili podrzeć turniejową drabinkę na strzępy. Kwalifikant z 83. miejsca ATP kontra 31. rakieta świata to nie jest przypadkowe spotkanie, lecz zderzenie dwóch graczy, którzy po chudych tygodniach nagle odpalili fajerwerki w stolicy Francji. Stawką jest ćwierćfinał i przedłużenie tego niespodziewanego jesiennego odrodzenia.

Hijikata przy siatce: jak kwalifikant zabrał czas Djokoviciowi

Jesień Hijikaty przed przylotem do Paryża nikogo nie rzucała na kolana, choć w Bazylei potrafił postawić się potężnie serwującemu Taylorowi Fritzowi. Rytm meczowy i pewność siebie złapał dopiero w paryskich kwalifikacjach, a w pierwszej rundzie głównej drabinki rozbił Luciano Darderiego, wyrywając inicjatywę w morderczym, przedłużającym się gemie returnowym. Trzeba jednak uczciwie odnotować, że Darderi grał osłabiony po gorączce z Wiednia, więc ten wynik sam w sobie nie był jeszcze pełnym testem.

Prawdziwym trzęsieniem ziemi był dopiero mecz z Novakiem Djokoviciem, który Hijikata nazwał największym zwycięstwem w karierze. Po nieudanej pierwszej partii Rinky przestał biernie przyjmować grę rywala: wszedł głębiej w kort, łapał forhend znacznie wcześniej i zaczął regularnie biegać do siatki. Sam Djoković odczuwał trudy poprzedniego spotkania i tracił skuteczność podania, ale to Hijikata bezlitośnie to wypunktował.

Największe wrażenie robi to, że agresja kwalifikanta nie wyparowała w kluczowych momentach. Na początku decydującego seta Hijikata wybronił niezwykle groźnego gema serwisowego odważnym wolejem pod presją, a całe spotkanie zamknął bezkompromisowym atakiem z returnu po drugim serwisie rywala. Jak sam przyznał, to jego najlepszy sezon pod względem poziomu gry i w Paryżu wreszcie zaufał sobie w wielkich chwilach.

Etcheverry wychodzi z dołka: tie-breaki, cierpliwość i ustrzelona czołówka

Tomas Martin Etcheverry przyleciał do swojego ulubionego Paryża z bagażem wątpliwości, bo po US Open wpadł w czarną serię, a w Wiedniu Matteo Berrettini po prostu stłamsił go serwisem i agresją. Przełamanie przyszło w starciu z Andriejem Rublowem, gdzie Etcheverry wypuścił przewagę w tie-breaku drugiego seta, ale nie pękł. Utrzymywał podanie w zaciętej decydującej partii i ostatecznie zdominował rozstrzygającego tie-breaka, pokazując stalowe nerwy w starciu z również szukającym formy rywalem.

Jeszcze mocniejszym sygnałem powrotu do żywych było wyrzucenie z turnieju Alexa de Minaura. W pierwszym secie Etcheverry musiał wielokrotnie ratować własne podanie i bronić piłek setowych, by w tie-breaku wykazać się większą cierpliwością w długich wymianach. Zamiast spuchnąć po tak stresującym otwarciu, w drugiej partii narzucił bezlitosne tempo i zaczął dyktować warunki.

Kluczem do przejęcia kontroli nad de Minaurem okazał się forhend Etcheverry'ego, którym bił z coraz większą mocą i precyzją. Owszem, rywal odczuwał jeszcze trudy turnieju w Wiedniu i pomagał nietypowymi dla siebie błędami, ale Etcheverry sam zauważył, że świetnie serwował i grał dobrze z każdego miejsca na korcie. Zamiast rozpaczliwej obrony zobaczyliśmy tenisistę, który po przejęciu prowadzenia potrafi zamknąć temat.

Wojna o forhend i paryski paradoks: co rozstrzygnie ten mecz

Główna oś taktyczna tego starcia to walka o to, kto pierwszy wejdzie w kort ze swoim forhendem. Hijikata będzie chciał skrócić czas reakcji rywala wczesnym braniem piłki, agresywnym returnem i wypadami typu serwis-wolej, podczas gdy Etcheverry potrzebuje ułamka sekundy, by przygotować swoje ciężkie uderzenie z głębi kortu. Jeśli wymiany się wydłużą, Hijikata nie może liczyć na darmowe punkty, bo przeciwko de Minaurowi Etcheverry udowodnił, że w maratońskich akcjach znów jest piekielnie cierpliwy.

Ciekawym tłem są same warunki w hali: Daniił Miedwiediew narzekał w Paryżu, że choć nawierzchnia jest szybka, piłka dziwnie schodzi z rakiety i trudno o czyste uderzenie kończące. Obaj gracze są zdrowi, choć mają w nogach sporo kilometrów — Hijikata idzie przez turniej od kwalifikacji i może odczuwać emocjonalny zjazd po życiowym triumfie. Etcheverry ma za sobą dwa wyczerpujące boje z Rublowem i de Minaurem, ale dostał mały prezent od losu: kontuzja pleców partnera, Francisco Cerundolo, zakończyła jego występ w deblu, więc odpada mu dodatkowe obciążenie.