Buse ostatnio miał kłopot z opanowaniem własnego podania: z Halysem i Bergsem poprawiał grę po słabym początku, ale nie przekuwał tego w trwałą presję. Mannarino, grający płasko i biorący piłkę wcześnie, może utrudnić mu ustawienie do forhendowych ataków. Dlatego wybieram poniżej 22,5 gema.

Dwa zwycięstwa Mannarino w wiedeńskich kwalifikacjach dały mu kontakt z halą, a wygrane z Cobollim i Rublowem pokazują, że jego obecna forma nie opiera się wyłącznie na meczach z niżej notowanymi rywalami. Kurs 1,905 jest wart uwagi: wystarczy, że Mannarino przełoży tę przewagę na dwa dość kontrolowane sety. Nie musi przy tym wygrać ich bez walki ani zdominować każdego gema.

Największy znak zapytania to nierówny poziom Mannarino i wymagający ostatni okres gry — może mu zabraknąć ciągłości. Buse ma za sobą tytuł w Winston-Salem, a przerwa przed Wiedniem mogła mu pomóc, lecz od niej nie było jeszcze meczu singlowego potwierdzającego poprawę. Ryzyko jest realne, ale ostatnie problemy z podaniem dają temu typowi konkretną podstawę.

Mannarino zdążył rozegrać dwa mecze kwalifikacyjne na tych kortach i ma w tym roku bilans 10–5 na krytym korcie twardym. Buse nie zagrał w tym sezonie ani jednego singla pod dachem, a dwa ostatnie pierwsze sety przegrał 0:6 i 1:6. Stąd poniżej 22,5 gema.

Płaska, leworęczna piłka Mannarino może utrudnić Buse’owi złapanie timingu, ustawienia przy returze i rytmu podania. Jeśli Francuz szybko wykorzysta przewagę rytmu i wygra seta 6:2 lub 6:3, nawet wyrównana druga partia nie musi wypchnąć wyniku ponad linię.

Ostatnie mecze Mannarino przyniosły kolejno 13, 23, 18, 10, 22, 20 i 12 gemów; dwa ostatnie występy Buse’a — 9 i 20. Linia 22,5 zakłada niemal równy mecz, a przy kursie 1,905 różnica w przygotowaniu do hali daje argument za krótszym spotkaniem.

Największe ryzyko to zacięty mecz na trzy sety z tie-breakami: Buse musiałby od razu opanować początek, a Mannarino nie zdołać przejąć kontroli. Zwycięzca meczu i handicap nie były dostępne wśród rynków do analizy.