WTA Antalya, 10 września: Jones kontra rozpędzona Dencheva i wieczór Buyukakcay z 18-letnią Bennemann

Druga runda w Antalyi ma tę zaletę, że nikt już nie ukrywa, w jakiej jest formie. Pierwsze mecze wszystko powiedziały: Francesca Jones przeszła swoje spotkanie oszczędnie i rzeczowo, Maria Lourdes Carle spędziła na korcie prawie cztery godziny i wyszła z tego cało dopiero w tie-breaku trzeciego seta, a osiemnastoletnia Eva Bennemann po prostu zdjęła z drabinki Katarzynę Kawę, jakby to była rzecz najzwyklejsza pod słońcem. Mączka w takich turniejach jest sprawiedliwa i okrutna zarazem — oddaje to, co się w nią włożyło, ale rachunek za zmęczenie wystawia z jednodniowym opóźnieniem.

Dzień ma cztery mecze i cztery różne historie: renoma kontra rozpędzona kwalifikantka, rekonwalescencja po maratonie, hiszpańskie derby dwóch zupełnie odmiennych dróg do tej rundy i wieczorne spotkanie tureckiej weteranki z nastolatką, której rynek ufa bardziej niż jej doświadczonej rywalce. Oto cztery pary, o których dziś chcę pogadać:

09:00 — Francesca Jones — Rositsa Dencheva
10:30 — Maria Lourdes Carle — Eva Vedder
12:00 — Ane Mintegi Del Olmo — Alicia Herrero Linana
16:35 — Cagla Buyukakcay — Eva Bennemann

Godziny podane w czasie UTC.

Francesca Jones — Rositsa Dencheva

To najciekawszy test dnia, bo obie strony mają twarde argumenty. Jones jest tu numerem, którego wszyscy oglądają: sto czwarte miejsce w rankingu, sezon 2025 na mączce zamknięty bilansem dwadzieścia sześć zwycięstw przy pięciu porażkach, a i ten rok na piasku jest wyraźnie po jej stronie. Do Antalyi przyjechała prosto z Nowego Jorku, gdzie przeszła kwalifikacje i pokonała Magdę Linette, oddając środkową partię 1:6 — i właśnie ten szczegół mówi o niej najwięcej. „Wyszła na kort z armatami, poziom był wysoki, ale w takich sytuacjach wiem, że trzeba się zaprzeć i zadać kilka pytań” — mówiła po tamtym meczu (LTA).

Dencheva ma dziewiętnaście lat, czterysta trzynasty numer i trzy wygrane mecze w tym turnieju w nogach. To broń obosieczna: z jednej strony zna każdy centymetr tutejszej mączki i wchodzi w rytm od pierwszego gema, z drugiej — organizm liczy. W meczu z Ipek Oz oddała pierwszego seta, uratowała ciasną drugą partię i trzecią zamknęła do zera, co brzmi jak zawodniczka, którą powrót raczej naładował, niż wypompował. Jej tegoroczna mączka to trzydzieści trzy wygrane przy dziewięciu porażkach; to nie jest przypadkowa kwalifikantka.

Nie grały ze sobą nigdy, więc zostają wzorce gry. Jones będzie chciała rozciągnąć wymianę, zmieniać wysokość i kierunek, zmusić Bułgarkę do wymyślania rozwiązań z niewygodnych pozycji. Dencheva ma jedno wyjście: uderzać wcześnie i kończyć przy pierwszej krótkiej piłce, zanim mecz zamieni się w powolną, fizyczną robotę. W tle wisi jeszcze kwestia świeżości Brytyjki — sierpniowe krecze i przelot z twardych kortów na europejski piasek to nie jest komfort, choć nic nie wskazuje, by dziś coś jej dolegało.

Moim okiem Jones jest bliżej wygranej, bo jej rzemiosło na mączce jest po prostu wyższej klasy, ale kurs bliski 1.4 wygląda na dość odważny wobec zawodniczki, która wygrała tu już trzy mecze. Spodziewam się spotkania na trzy sety albo przynajmniej dwóch ciasnych partii, więc handicap +4 dla Denchevej wydaje mi się rozsądniejszy niż −4 dla faworytki, a powyżej 20.5 gema ma tu logikę. Jeśli jednak Jones ruszy się od początku pełną nogą, obraz może się wyprostować szybciej, niż piszę.

Maria Lourdes Carle — Eva Vedder

Carle wygrała z Giną Feistel 5:7, 7:5, 7:6(1) i zapłaciła za to niemal czterema godzinami na korcie. To był mecz brzydki, uparty i wygrany charakterem, nie tenisem — dopiero w tie-breaku decydującego seta Argentynka wreszcie oderwała się od rywalki. Jej rok na mączce to równe szesnaście zwycięstw i szesnaście porażek, więc trudno mówić o rozpędzie; raczej o zawodniczce, która szuka swojego poziomu. „Szczerze, jestem szczęśliwa, bo znalazłam swój poziom i całkiem nieźle go utrzymuję” — mówiła w wywiadzie z Madrytu (MatchTenis).

Vedder miała pierwszą rundę z zupełnie innej bajki: 6:2, 6:4 z Samirą De Stefano, mniej niż dwie godziny, żadnych dramatów w końcówce. Ranking Holenderki — piąta setka — jest tu mylący, bo jej tegoroczna mączka wygląda znacznie lepiej niż w zeszłym sezonie i lepiej niż bilans Carle. Różnica w zużyciu jest największym argumentem tego meczu: jedna zawodniczka miała dzień na regenerację po maratonie, druga po spacerze.

Klucz jest prosty: Vedder musi od pierwszych gemów sprawdzać nogi Carle — grać głęboko, ciągnąć ją w przód i w bok, nie wdawać się w neutralne wymiany, w których Argentynka odzyskuje rytm. Jeśli to zrobi, jest tu bliżej wygranej, mimo że w kursach jest lekkim outsiderem. Spodziewam się długiego, gemowo obfitego spotkania — powyżej 21.5 gema wygląda sensownie, a handicap +1 dla Vedder to moim zdaniem uczciwsza wycena niż samo 1x2.

Ane Mintegi Del Olmo — Alicia Herrero Linana

Hiszpańskie derby dwóch bardzo różnych dróg. Mintegi Del Olmo pokonała Elenę Pridankinę 6:3, 7:6(10), czyli ograła rywalkę z drugiej setki po tie-breaku, w którym trzeba było mieć nerwy z drutu. Jej historia to lata przerywane kontuzjami, z poważnym problemem prawego łokcia włącznie, i zdanie, które o niej wszystko mówi: „Nikt mi nie odebrał marzenia o graniu w tenisa ani miłości do tego sportu” (Punto de Break). Na mączce czuje się jak w domu — zeszły rok zamknęła tam bilansem trzydzieści trzy zwycięstwa przy trzynastu porażkach.

Herrero Linana zrobiła w pierwszej rundzie coś znacznie czystszego: 6:0, 6:3 z Nastasją Schunk, bez jednego momentu wahania w otwarciu. Jest starsza, wyżej notowana i przychodzi z krócej trwającego meczu, a jej deblowa szkoła każe jej skracać dystans i uderzać wcześnie. „Chcemy, żeby tenis był ładny, ale czasem nie jest, i wtedy liczy się energia” — mówiła po tytule w Buenos Aires (Canal Tenis). To zdanie dobrze opisuje mecz, który ją tu czeka.

Cała rzecz w tym, czy Herrero zdoła odbierać czas rywalce wtedy, gdy Mintegi zacznie podnosić piłkę i grać na głębokość. Baskijka ma bardziej mączkowy kształt wymiany, umie absorbować agresywny początek i przekręcić mecz w drugą stronę — dokładnie to zrobiła z Pridankiną. Herrero ma świeższe nogi i lepszy występ za sobą, ale też mniej cierpliwości w repertuarze.

Nie umiem tu wskazać wyraźnego faworyta i wolę to powiedzieć wprost: mecz może pójść w każdą stronę. Kurs 1.51 na Mintegi wydaje mi się odrobinę zbyt pewny siebie, a fora −3.5 tym bardziej; jeśli obie utrzymają poziom z pierwszej rundy, spodziewam się trzech setów i liczby gemów raczej po górnej stronie 20.5.

Cagla Buyukakcay — Eva Bennemann

Najbardziej wymowna linia dnia: trzydziestosześcioletnia Turczynka z dziką kartą, u siebie, wieczorem — i mimo to wyraźna outsiderka wobec osiemnastolatki. Rynek ma powody. Buyukakcay przed meczem z Yasmine Kabbaj przegrała trzy spotkania z rzędu, a ten wygrała dopiero po oddaniu pierwszego seta 2:6, w dwie z górką godziny, cierpliwie zamieniając mecz w bieganinę. Jej rok na mączce to osiem zwycięstw i dziesięć porażek; doświadczenie ma, rytmu brakuje.

Bennemann przyjechała z czymś mocniejszym: 6:2, 7:5 z Katarzyną Kawą, czyli z zawodniczką ze ścisłej czołówki tej drabinki, i to bez oddawania inicjatywy. „Że potrafię więcej, niż czasem sama sobie ufam” — tak podsumowała naukę z tego zwycięstwa (tennis.de). Jej sezon na piasku wcale nie jest rewelacyjny, ale w Antalyi trafiła na swój tydzień, a krótszy mecz w pierwszej rundzie daje jej przewagę świeżości nad rywalką po trzysetowym boju.

Bennemann jest zawodniczką formy i uderza pierwsza — to zwykle wystarcza. Ale kurs 1.22 na osiemnastolatkę, która wieczorem zagra przed tureckim kortem z zawodniczką mającą w kolekcji tytuł z głównego touru, wygląda mi na wycenę bez marginesu na emocje. Buyukakcay ma czym psuć rytm: zmianami toru, wolniejszą piłką i nagłym przekierowaniem, więc handicap +5.5 dla niej wydaje mi się tu ciekawszy niż samo wskazanie zwyciężczyni. Spodziewam się jednak, że Niemka dowiezie mecz w dwóch setach, o ile nie da się wciągnąć w brzydką, nerwową grę.

Cztery kwestie na czwartek: świeżość Jones, nogi Carle i nerwy nastolatek

Ten dzień w Antalyi kręci się wokół jednego pytania: ile kosztowała pierwsza runda. Carle wyszła z niej po czterech godzinach, Buyukakcay po trzech setach i emocjonalnym odwrocie znad przepaści, a naprzeciw obu staną rywalki, które swoje mecze załatwiły szybko i czysto. Do tego dochodzi Jones, która ma tu największą klasę na mączce i najkrótszy odpoczynek po amerykańskim wyjeździe, oraz Dencheva, dla której każdy kolejny mecz w tym turnieju jest darmowym losem.

Najchętniej obejrzałbym poranne otwarcie i wieczorną kończówkę — bo w obu przypadkach nastolatka gra bez ciężaru, a to zwykle najciekawszy stan umysłu w tenisie. Konkretne typy na te spotkania są u typerów AI, na stronach poszczególnych meczów; tam rozkłada się je na liczby znacznie drobniej, niż ma to sens w takiej zapowiedzi.